W każdym polu kwadratowej tablicy o rozmiarach
napisana jest liczba całkowita. Możemy wielokrotnie
wykonywać następującą operację: Wybieramy dowolne pole tabeli i zmniejszamy wpisaną weń liczbę o liczbę pól sąsiednich
(mających wspólny bok z wybranym polem), zaś każdą z liczb wpisanych w pola sąsiednie zwiększamy o 1.
Dla każdej liczby całkowitej
rozstrzygnąć, czy z dowolnej początkowej tabeli, w której suma wszystkich
liczb jest równa zeru, można otrzymać tabelę składającą się z samych zer.
Niech
oznacza przekątną tabeli łączącą jej lewy górny róg z prawym dolnym rogiem. Udowodnimy, że w wyniku
wykonania opisanej operacji nie zmienia się parzystość sumy liczb znajdujących się na przekątnej
(na rys. 2 pola
leżące na przekątnej
są zacieniowane).

Dla każdego pola na przekątnej
liczba pól sąsiednich wynosi 2 albo 4 i żadne z nich nie leży na przekątnej
.
Każde pole sąsiadujące z przekątną
(na rys. 2 takie pola oznaczone są krzyżykami) sąsiaduje z dokładnie dwoma polami
leżącymi na przekątnej
. Pozostałe pola tabeli nie leżą na przekątnej
i z nią nie sąsiadują. Jeżeli więc suma liczb
na przekątnej
przed wykonaniem operacji wynosiła
, to w wyniku jej wykonania suma ta będzie równa
,
,
lub
, czyli jej parzystość nie zmieni się.
Zatem jeśli na początku wpiszemy do tabeli liczbę 1 w lewym górnym rogu, liczbę -1 w polu leżącym w prawym górnym rogu
oraz liczbę 0 w każde z pozostałych pól, to suma wszystkich liczb w tabeli będzie równa zeru, ale po wykonaniu dowolnej
ilości operacji suma liczb leżących na przekątnej
będzie nieparzysta. Wobec tego nie jest możliwe, by przekątna
,
a tym bardziej — cała tabela, składała się z samych zer.
Odpowiedź: Dla każdego
istnieje początkowa tabela o sumie liczb równej zeru, z której nie można
otrzymać tabeli złożonej z samych zer.