Dowolnemu czworokątowi
przyporządkowujemy środki okręgów opisanych na trójkątach
,
,
,
. Udowodnić, że jeżeli wierzchołki czworokąta wypukłego
nie leżą na okręgu, to
a) cztery punkty przyporządkowane w powyższy sposób czworokątowi Q są wierzchołkami czworokąta wypukłego. Oznaczmy ten czworokąt przez
,
b) wierzchołki czworokąta
nie leżą na okręgu,
c) czworokąty
i
są podobne.
a) Oznaczmy wierzchołki czworokąta
kolejno przez
,
,
,
, a środki okręgów opisanych na trójkątach
,
,
,
odpowiednio przez
,
,
,
. Czworokąt
z założenia nie jest wpisany w okrąg; zatem
. Bez szkody dla ogólności możemy przyjąć, że
![]() |
(jeśli zachodzą nierówności przeciwne, możemy dokonać cyklicznego przesunięcia oznaczeń).
Z nierówności (1) wynika, że punkt
leży wewnątrz okręgu co opisanego na trójkącie
, natomiast punkt
leży na zewnątrz okręgu a opisanego na trójkącie
(rysunek 12). Przedłużamy odcinek
do przecięcia z okręgiem
w punkcie, który oznaczamy przez
Punkt przecięcia odcinka
z okręgiem
oznaczmy przez
Niech
będzie symetralną odcinka
, a
- symetralną odcinka
.

Środek okręgu co, czyli punkt
, leży na symetralnej odcinka
, a więc po tej samej stronie prostej
, co punkt
.
Środek okręgu
, czyli punkt
, leży na symetralnej odcinka
a więc po przeciwnej stronie prostej
, niż punkt
.
Zamieniając role punktów
i
oraz
i
wnosimy z symetrii założeń, że:
punkt
leży po tej samej stronie prostej
, co punkt
;
punkt
leży po przeciwnej stronie prostej
, niż punkt
.
Środek
okręgu opisanego na trójkącie
leży na symetralnej boku
:
; podobnie
,
,
. W takim razie punkty
i
leżą po różnych stronach prostej
, a punkty
i
leżą po różnych stronach prostej
. Stąd wynika, że punkty
,
,
,
są kolejnymi wierzchołkami czworokąta wypukłego. Jest to właśnie czworokąt
.
b) Wykażemy, że miary kątów wewnętrznych czworokątów
i
są związane zależnościami
![]() |
Dowód przeprowadzimy dla jednej tylko z tych równości, na przykład ostatniej. Aby można stąd wnosić o zachodzeniu pozostałych trzech równości (2), porzucamy założenie, że kąty czworokąta
spełniają warunek (1).
Weźmy więc pod uwagę trójkąt
i punkt
, środek okręgu opisanego. Oznaczmy środki boków
i
odpowiednio przez
i
. Jak poprzednio,
oznacza symetralną odcinka
.
Rozpatrzmy trzy przypadki:

1. Kąty
i
są ostre (rysunek 13). Rzut punktu
na prostą
trafia do wnętrza odcinka
, a więc rzuty punktów
i
trafiają do różnych połówek tego odcinka. Znaczy to, że punkty
i
leżą po przeciwnych stronach prostej a punkty
,
,
,
są kolejnymi wierzchołkami czworokąta wypukłego o kątach prostych przy wierzchołkach
i
. Zachodzi więc równość
![]() |
czyli
![]() |
Punkt
leży na symetralnej boku
, czyli na prostej
; punkt
leży na symetralnej boku
czyli na prostej
.
Zgodnie z rozumowaniem przeprowadzonym w części a), prosta
rozdziela punkty
i
, albo więc leżą one odpowiednio na półprostych
i
, albo leżą oba na przedłużeniach tych półprostych. W zależności od tego, kąt
albo pokrywa się z kątem
, albo są to kąty wierzchołkowe. Tak czy inaczej, ich miary są równe i wobec (3)
![]() |
co mieliśmy wykazać.

2. Jeden z kątów
i
jest prosty; niech na przykład
(rysunek 14). Punkt
pokrywa się wówczas z
. Jak w poprzednim przypadku, punkty
i
muszą leżeć odpowiednio na symetralnej boku
(czyli na prostej
) i na symetralnej boku
; a przy tym leżą one po różnych stronach prostej
, co w tym przypadku jest równoważne stwierdzeniu, że leżą one po różnych stronach prostej
. Zatem kąt
jest rozwarty, o ramionach prostopadłych do ramion kąta
; zachodzi więc równość (4).

3. Jeden z kątów
i
jest rozwarty; powiedzmy, że
(rysunek 15). Każdy z punktów
i
jest wówczas położony bliżej punktu
niż punktu
, co oznacza, że punkty
i
leżą po tej samej stronie
. Kąt
jest więc ostry, a przy tym ma ramiona prostopadłe do ramion kąta
. Stąd
![]() |
Jak w przypadku 1., punkty
i
leżą odpowiednio na prostych
i
oraz są rozdzielone przez prostą
. Tym razem znaczy to, że nie mogą one równocześnie leżeć na półprostych
i
, ani też nie mogą równocześnie leżeć na ich przedłużeniach. Zatem kąt
jest dopełnieniem kąta
do kąta półpełnego i wobec (5) otrzymujemy dowodzoną równość (4).
Wszystkie równości (2) możemy uważać za udowodnione. Wynika z nich natychmiast, że
![]() |
(wobec analogicznej nierówności dla czworokąta
), a więc czworokąt
nie jest wpisany w okrąg.
c) Zgodnie z konkluzją części b), czworokąt
jest dobrze określony. Oznaczmy jego wierzchołki przez
,
,
,
(
jest środkiem okręgu opisanego na trójkącie
itd.). Boki i przekątne czworokątów
i
są związane zależnościami:
![]() |
wydającymi z położenia środków okręgów opisanych na trójkątach
,
,
,
na symetralnych odpowiednich odcinków.
Analogiczne relacje zachodzą między bokami i przekątnymi czworokątów
i
. Inaczej mówiąc, jeśli punkty
,
,
,
zastąpimy odpowiednio przez
,
,
,
, to związki (6) pozostaną w mocy. A zatem
![]() |
Wnosimy stąd, że trójkąt
jest podobny do trójkąta
, a trójkąt
- do trójkąta
. W konsekwencji czworokąt
jest podobny do czworokąta
.
Uwaga 1. Nietrudno dostrzec, że główna trudność zadania mieści się w części b), w kwestiach dotyczących orientacji pewnych kątów. Wnioskowanie przedstawione w części c) jest prawie niezależne od tekstu poprzedzającego; korzysta z niego tylko w tym, że symbol
ma sens.
Istotą części b) są zależności (2). Otóż, w każdej z nich występuje para kątów o ramionach wzajemnie prostopadłych (co wynika natychmiast z tego, że środki rozważanych okręgów leżą na symetralnych odpowiednich odcinków). Miary takich kątów albo dopełniają się do 180^{\circ}, albo są.równe; chodzi o to, by wykluczyć tę drugą ewentualność. Jest to wspomniana kwestia orientacji; do tego nam były potrzebne rozważania dotyczące usytuowania wierzchołków
względem prostych
i
.