II etap XXXV Olimpiady Matematycznej
Dla danej liczby naturalnej
znaleźć liczbę rozwiązań równania
w liczbach naturalnych
.
Dla
dane równanie nie ma rozwiązań w liczbach naturalnych. Dla
każda para liczb
stanowi oczywiście rozwiązanie danego równania, gdyż
dla
.
Wykażemy, że innych rozwiązań nie ma. Gdyby para liczb naturalnych
,
była rozwiązaniem danego równania, przy czym np. liczba
nie byłaby kwadratem liczby naturalnej, to spełniona byłaby równość
, skąd wynikałoby, że
. Po lewej stronie tej równości występuje liczba całkowita, zatem
również jest liczbą całkowitą. Zatem
jest liczbą wymierną,
. Wobec tego
,
. W rozkładzie liczb
,
na czynniki pierwsze każdy czynnik występuje w potędze o wykładniku parzystym. Wobec jednoznaczności rozkładu liczby naturalnej na czynniki pierwsze wynika stąd, że również w rozkładzie liczby
każdy czynnik pierwszy występuje w potędze o wykładniku parzystym,
![]() |
Zatem
jest kwadratem liczby naturalnej wbrew założeniu. Podobnie stwierdzamy,że żadna para liczb naturalnych
, w której
nie jest kwadratem liczby naturalnej, nie jest rozwiązaniem danego równania.
Wobec tego dane równanie ma
rozwiązań w liczbach naturalnych.
Na bokach trójkąta
budujemy podobne trójkąty równoramienne: trójkąt
na zewnątrz trójkąta
(
), trójkąt
na zewnątrz trójkąta
(
), trójkąt
do wewnątrz trójkąta
(
). Dowieść, że
jest równoległobokiem lub punkty
leżą na prostej.
Rozważmy podobieństwo mające punkt stały
i przekształcające
na
(jest to złożenie obrotu wokół
o kąt
z jednokładnością o środku
i skali równej stosunkowi długości podstawy do długości ramienia w każdym ze zbudowanych trójkątów równoramiennych). Podobieństwo to przekształca
na
. Wynika stąd, że trójkąty
i
są podobne.

Analogicznie stwierdzamy, że podobieństwo o punkcie stałym
przekształcające
na
przekształca
na
, więc trójkąty
i
są podobne. Wobec tego trójkąty
i
są podobne. Ponieważ
, więc trójkąty te są przystające, a zatem
i
. Ale
i
, więc
i
. Ponadto kąt między wektorami
i
ma miarę równą
, kąt zaś między wektorami
i
ma miarę równą
, skąd wynika, że wektory
i
są równoległe. Wobec tego punkty
,
,
,
leżą na jednej prostej albo są kolejnymi wierzchołkami równoległoboku.
Dane są ciągi
,
o wyrazach dodatnich. Udowodnić, że istnieje taka permutacja
zbioru
, że dla każdego rzeczywistego
ciąg
![]() |
ma następującą własność: istnieje taka liczba
, że
oraz wszystkie niezerowe wyrazy ciągu o wskaźnikach mniejszych od
są jednakowego znaku i wszystkie niezerowe wyrazy ciągu o wskaźnikach nie mniejszych od
są jednakowego znaku.
Obliczamy ilorazy
, znajdujemy takie
, że
jest nie większe od wszystkich pozostałych ilorazów i przyjmujemy
. Następnie znajdujemy takie
, że
jest nie większe od wszystkich ilorazów
różnych od
i przyjmujemy
itd.
Wobec tego
![]() |
Rozważamy dowolną liczbę rzeczywistą
i porównujemy liczbę
z liczbami
. Istnieje liczba naturalna
, dla której
![]() |
przy czym może być
, tj.
![]() |
albo
, tj.
![]() |
Z nierówności (*) wynika, że
![]() |
a ponieważ
dla
, więc
![]() |
co kończy dowód.
Uwaga. W dowodzie wykorzystaliśmy jedynie dodatniość wyrazów ciągu
.
W zawodach Olimpiady Matematycznej bierze udział
uczestników. Mają oni wyznaczone miejsca w trzech rzędach, po
miejsc w każdym i są wpuszczani na salę pojedynczo, po czym natychmiast zajmują swoje miejsca. Obliczyć prawdopodobieństwo tego, że aż do momentu zajęcia miejsca przez ostatniego zawodnika, w każdej chwili dla każdych dwóch rzędów różnica liczb siedzących w nich zawodników jest nie większa od 1.
Zdarzeniami elementarnymi są permutacje zbioru
-elementowego. Liczba ich wynosi
. Obliczymy liczbę zdarzeń sprzyjających zdarzeniu wymienionemu w treści zadania. Jako pierwszy może wyjść na salę dowolny zawodnik (jest więc
możliwości). Następna osoba może być jedną z
tych, których miejsca nie są wyznaczone w rzędzie, w którym siedzi pierwszy zawodnik. Trzecim wchodzącym na salę uczestnikiem powinien być ktoś mający miejsce w rzędzie, w którym nie siedzi żaden z poprzednio wpuszczonych zawodników (jest
takich możliwości). Następną osobą może być ktokolwiek z pozostałych
osób. Kolejna osoba nie może usiąść w rzędzie, w którym siedzą już dwie osoby, jest więc
możliwości wyboru tego zawodnika. Szósta osoba wpuszczana na salę powinna być jedną z
osób, których miejsce jest w rzędzie zajętym tylko przez jednego zawodnika. Następnie sytuacja znów się powtarza: we wszystkich rzędach siedzą po dwie osoby, przed wejściem czeka
zawodników. Teraz może wejść którykolwiek z nich, po nim ktoś z
tych, których miejsca są w innych rzędach niż miejsce ostatnio wpuszczonego itd. Liczba zdarzeń sprzyjających wynosi więc
![]() |
(Podany tu opis można oczywiście zastąpić dowodem indukcyjnym). Wobec tego szukane prawdopodobieństwo wynosi
![]() |
Obliczyć kres dolny pól sześciokątów wypukłych, których wszystkie wierzchołki mają współrzędne całkowite.
W rozwiązaniu zastosujemy następujący lemat, który był treścią zadania konkursowego w poprzedniej Olimpiadzie Matematycznej
Lemat. Podwojone pole trójkąta, którego wszystkie wierzchołki mają współrzędne całkowite jest liczbą całkowitą.
Dowód. Pole trójkąta
jest równe połowie wartości bezwzględnej
wyznacznika utworzonego ze współrzędnych wektorów
i
. Jeśli współrzędne wierzchołków
,
,
są liczbami całkowitymi, to współrzędne wektorów
i
też są liczbami całkowitymi, wyznacznik utworzony z tych współrzędnych również jest liczbą całkowitą, a w konsekwencji podwojone pole trójkąta
jest liczbą całkowitą.
Każdy punkt na płaszczyźnie mający współrzędne całkowite należy do dokładnie jednego z następujących czterech zbiorów
- zbiór punktów, których obie współrzędne są parzyste,
- zbiór punktów, których obie współrzędne są nieparzyste,
- zbiór punktów, których pierwsza współrzędna jest parzysta, druga nieparzysta,
- zbiór punktów, których pierwsza współrzędna jest nieparzysta, druga parzysta.
Gdy dwa punkty płaszczyzny należą do jednego z tych zbiorów, to mówimy, że mają ten sam typ parzystości. Jeżeli punkty
i
mają ten sam typ parzystości, to środek odcinka
ma współrzędne
będące liczbami całkowitymi (suma liczb tej samej parzystości jest liczbą parzystą).
Powróćmy do sześciokątów wypukłych, których każdy wierzchołek ma współrzędne całkowite. Wśród sześciu wierzchołków sześciokąta można znaleźć dwa mające ten sam typ parzystości.
Jeśli dwa kolejne wierzchołki (np.
i
) sześciokąta
mają ten sam typ parzystości, to łącząc środek
odcinka
z punktem
otrzymamy sześciokąt
mający pole mniejsze od sześciokąta
. Przy wyznaczaniu kresu dolnego pól sześciokątów możemy więc ograniczyć się do takich sześciokątów, w których kolejne wierzchołki nie mają tego samego typu parzystości. Wobec tego istnieją pewne dwa niekolejne wierzchołki mające ten sam typ parzystości. Środek odcinka łączącego te wierzchołki ma współrzędne całkowite i leży wewnątrz sześciokąta. Łącząc ten środek z wszystkimi wierzchołkami sześciokąta otrzymamy sześć trójkątów, których suma pól równa jest polu sześciokąta. Wobec tego na mocy lematu pole sześciokąta jest nie mniejsze od
. Przykładem sześciokąta wypukłego mającego wierzchołki o współrzędnych całkowitych, którego pole wynosi
, jest sześciokąt o wierzchołkach
,
,
,
,
,
.
Szukany kres dolny wynosi więc
.
Ciąg
określony jest wzorami
![]() |
Dowieść, że jeśli
jest liczbą naturalną, to wszystkie liczby
są naturalne.
Wyrazy
,
są liczbami naturalnymi.
Załóżmy dla pewnego
, że wszystkie wyrazy
przy
są naturalne. Udowodnimy, że
jest liczbą naturalną. Z danego wzoru wynika, że
![]() |
więc
![]() |
i podobnie
![]() |
Z ostatniej równości otrzymujemy
![]() |
a po odjęciu obu stron od 
![]() |
czyli
![]() |
Porównując (*) i (**) stwierdzamy, że
![]() |
Ponieważ ze wzoru określającego ciąg wynika, że
oraz
, więc
![]() |
a zatem
![]() |
Na mocy przyjętego założenia indukcyjnego liczby
i
są naturalne, więc liczba
jest całkowita. Jest to ponadto liczba dodatnia, a więc
jest liczbą naturalną.
Na mocy zasady indukcji wszystkie wyrazy ciągu
są liczbami naturalnymi.