Niech
będzie zbiorem wszystkich dodatnich liczb całkowitych, które można przedstawić w postaci 
dla pewnych względnie pierwszych liczb całkowitych
i
. Niech ponadto
będzie liczbą pierwszą dającą resztę
3 z dzielenia przez 4. Wykazać, że jeżeli pewna dodatnia wielokrotność liczby
należy do zbioru
, to również liczba
należy do zbioru
.
Na mocy warunków zadania liczba
jest podzielna przez
dla pewnych względnie pierwszych liczb całkowitych
i
.
Liczba
nie jest podzielna przez
; w przeciwnym przypadku z podzielności
oraz
uzyskalibyśmy bowiem
, wbrew względnej pierwszości liczb
i
.
Zatem żadna z
liczb:
nie jest podzielna przez
. Ponadto liczby te dają różne reszty
z dzielenia przez
. Istotnie, jeżeli mamy
dla pewnych wskaźników
, to liczba
pierwsza
jest dzielnikiem różnicy
, skąd wynika, że
. W konsekwencji jedna z rozpatrywanych liczb daje
resztę 1 z dzielenia przez
. Przyjmijmy, że jest to liczba
(dla pewnej wartości
). Wówczas
mamy
![]() |
Niech
oznacza największą liczbę całkowitą nie przekraczającą
. Rozpatrzmy zbiór reszt z dzielenia liczb
przez
. Uporządkujmy te
reszt w kolejności niemalejącej otrzymując ciąg
. Wtedy każda z
liczb:
![]() |
jest nieujemna, a ich suma wynosi
. Wynika stąd, że przynajmniej jedna z tych liczb jest nie większa niż
![]() |
Zatem wśród liczb
można wskazać liczbę nie przekraczającą
. To zaś oznacza, że pewne dwie różne liczby, powiedzmy
i
(
), dają przy dzieleniu
przez
reszty różniące się nie więcej niż o
, albo różniące się przynajmniej o
. Przyjmijmy
;
wówczas jedna z liczb
daje resztę
z dzielenia przez
. Ponieważ
, więc liczby
![]() |
dają taką samą resztę z dzielenia przez
. Jeden z czynników
jest jednak podzielny przez
.
W efekcie
. Ponadto
oraz
, co w połączeniu
z nierównością
daje
![]() |
Stąd wniosek, że
jest jedną z liczb
lub
.
Równość
oznaczałaby, że liczba
daje resztę 3 z dzielenia przez 4. To jednak nie jest możliwe,
gdyż liczby
i
dają reszty 0 lub 1 z dzielenia przez 4. Zatem
. To dowodzi także, że nie mogą mieć
miejsca równości
ani
. Pierwsza z tych równości oznaczałaby bowiem, że liczby
i
są parzyste (w żadnym innym przypadku liczba
nie jest podzielna przez 4) oraz
; druga równość prowadzi natomiast do wniosku, że
oraz
. W obu przypadkach dochodzimy do sprzeczności z udowodnionym wcześniej faktem, że liczba postaci
jest różna od
dla dowolnych całkowitych wartości
i
.
Stwierdziliśmy w ten sposób, że
lub
.
Przypuśćmy, że
. Wówczas liczby
i
nie są podzielne przez 3 (w przeciwnym razie mielibyśmy
oraz
, jednakże wówczas
; co może się zdarzyć jedynie w przypadku
, ale wtedy
uzyskujemy następującą sprzeczność:
). Zmieniając ewentualnie znaki
liczb
i
możemy przyjąć, że
i
są liczbami całkowitymi dającymi resztę 1 z dzielenia przez 3. Ponadto
![]() |
Liczby
i
są podzielne przez 3; jeżeli więc
oraz
, to z powyższej równości wnioskujemy,
że
.
Ostatecznie udowodniliśmy, że liczba
daje się przedstawić w postaci
dla pewnych liczb całkowitych
i
. Pozostaje zauważyć, że w takiej sytuacji liczby
i
są względnie pierwsze; gdyby bowiem miały one
wspólny dzielnik pierwszy
, to uzyskalibyśmy
, co prowadzi do sprzeczności, gdyż
jest nieparzystą liczbą pierwszą. Zatem dowód relacji
jest zakończony.