Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

XXXIV OM - II etap

II etap XXXIV Olimpiady Matematycznej

XXXIV OM - II - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
II

Na płaszczyźnie z ustalonym układem współrzędnych dany jest wielokąt wypukły, którego wszystkie wierzchołki mają współrzędne całkowite. Dowieść, że podwojone pole tego wielokąta jest liczbą całkowitą.

Rozwiązanie

Obieramy dowolny wierzchołek wielokąta i prowadzimy z niego wszystkie przekątne. Podzielimy w ten sposób dany wielokąt na trójkąty, których wierzchołki mają współrzędne całkowite. Wystarczy więc udowodnić rozważane twierdzenie dla trójkąta.
om34_2r_img_5.jpg
Przez wierzchołki trójkąta prowadzimy proste równolegle do osi układu współrzędnych. Proste te przecinają się w punktach o współrzędnych całkowitych, wyznaczają więc prostokąt, którego pole jest liczbą całkowitą i na którego bokach leżą wierzchołki rozważanego trójkąta. Trójkąt nasz powstaje z tego prostokąta przez odcięcie jednego, dwóch albo trzech trójkątów prostokątnych o przyprostokątnych równoległych do osi układu współrzędnych i wierzchołkach w punktach o współrzędnych całkowitych. Długości przyprostokątnych tych trójkątów są liczbami całkowitymi, więc pole każdego trójkąta (równe połowie iloczynu długości przyprostokątnych) jest liczbą całkowitą albo połową liczby całkowitej. Wobec tego pole $ S $ rozważanego trójkąta jest różnicą liczby całkowitej (pola prostokąta) i jednej, dwóch albo trzech liczb, z których każda jest całkowita albo jest połową liczby całkowitej. Zatem $ 2S $ jest liczbą całkowitą.

XXXIV OM - II - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
II

Dane są takie trzy liczby nieujemne $ a, b, c $, że suma każdych dwóch jest nie mniejsza od pozostałej. Dowieść, że

\[<br />
\sqrt{a+b-c} + \sqrt{a-b+c} + \sqrt{-a+b+c} \leq \sqrt{a} + \sqrt{b} + \sqrt{c}.<br />
\]

Rozwiązanie

Zastosujemy nierówność

\[<br />
 (1) \qquad  \sqrt{\frac{x+y}{2}} \geq \frac{1}{2} (\sqrt{x}+\sqrt{y}), \ \textrm{dla} \ x, y > 0,<br />
\]

którą można wyprowadzić z własności funkcji pierwiastkowej, albo udowodnić bezpośrednio jak następuje. Podnosząc obustronnie do kwadratu otrzymujemy nierówność równoważną

\[<br />
\frac{x+y}{2} \geq \frac{1}{4} (x+y+2\sqrt{xy}),<br />
\]

którą następnie przekształcamy do postaci

\[<br />
\begin{split}<br />
\frac{x+y}{4} \geq \frac{\sqrt{xy}}{2},\\<br />
x+y-2\sqrt{xy} \geq 0,\\<br />
(\sqrt{x} - \sqrt{y})^2 \geq 0<br />
\end{split}<br />
\]

Cztery powyższe nierówności są oczywiście równoważne, a ostatnia jest spełniona dla wszystkich nieujemnych $ x $, $ y $.

W nierówności (1) podstawiamy $ x= a+b-c $, $ y = a-b+c $ i dostajemy

\[<br />
\sqrt{a} \geq \frac{1}{2}(\sqrt{a+b-c}+\sqrt{a-b+c}).<br />
\]

Analogicznie

\[<br />
\sqrt{b} \geq \frac{1}{2}(\sqrt{a+b-c}+\sqrt{-a+b+c})<br />
\]

i

\[<br />
\sqrt{c} \geq \frac{1}{2}(\sqrt{a-b+c}+\sqrt{-a+b+c}).<br />
\]

Po dodaniu tych nierówności otrzymujemy

\[<br />
\sqrt{a} + \sqrt{b} + \sqrt{c} \geq \sqrt{a+b-c}+\sqrt{a-b+c}+\sqrt{-a+b+c}.<br />
\]

Uwaga. Jeśli liczby $ a $, $ b $, $ c $ są różne, to każdą z powyższych nierówności można zastąpić przez nierówność ostrą.

XXXIV OM - II - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
II

Punkt $ P $ leży wewnątrz trójkąta $ ABC $, przy czym $ \measuredangle PAC = \measuredangle PBC $. Punkty $ L $ i $ M $ są odpowiednio rzutami $ P $ na proste $ BC $ i $ CA $, $ D $ jest środkiem odcinka $ AB $. Dowieść, że $ DL = DM $.

Rozwiązanie

Niech $ Q $ i $ R $ będą odpowiednio środkami odcinków $ AP $ i $ BP $. Punkty te są środkami kół opisanych odpowiednio na trójkątach $ APM $ i $ BPL $, skąd wynika, że

\[<br />
\measuredangle MQP = 2 \measuredangle PAM \ \textrm{i} \ \measuredangle LRP = 2 \measuredangle PBL<br />
\]

jako kąty środkowe oparte na tych samych łukach, co odpowiednie kąty wpisane. Kąty $ PAM $ i $ PBL $ są równe z założenia. Zatem

\[<br />
\<br />
 (1) \qquad  \measuredangle MQP= \measuredangle LRP.<br />
\]

om34_2r_img_6.jpg
Odcinek $ \overline{DQ} $ łączy środki boków $ \overline{AB} $ i $ \overline{AP} $ trójkąta $ ABP $. Wynika stąd, że $ \overline{DQ} || \overline{BP} $. Analogicznie $ \overline{DR} || \overline{AP} $. Wobec tego czworokąt $ DRPQ $ jest równoległobokiem, skąd wynika, że

\[<br />
 (2) \qquad  \measuredangle PQD = \measuredangle PRD.<br />
\]

Z równości (1) i (2) otrzymujemy, że $ \measuredangle MQD = \measuredangle DRL $. Ponadto $ MQ= QP= DR $ oraz $ LR= RP= DQ $. Wynika stąd, że trójkąty $ MQD $ i $ DRL $ są przystające, a zatem $ DM $= $ DL $.

XXXIV OM - II - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
II

Niech $ a(k) $ będzie największą liczbą nieparzystą, przez którą dzieli się $ k $. Udowodnić, że

\[<br />
\sum_{k=1}^{2^n} a(k) = \frac{1}{3}(4^n+2).<br />
\]

Rozwiązanie

Największy dzielnik nieparzysty $ a(k) $ liczby $ k $ możemy otrzymać w następujący sposób. Jeśli $ k $ jest liczbą nieparzystą, to $ a(k)= k $, w przeciwnym razie rozważamy liczbę $ k/2 $. Jeśli $ k/2 $ jest liczbą nieparzystą, to $ a(k) = k/2 $, w przeciwnym razie rozważamy liczbę $ k/4 $ itd.

Wobec tego szukaną sumę otrzymamy odejmując od sumy kolejnych liczb naturalnych od $ 1 $ do $ 2^n $ połówki co drugiego składnika, następnie czwarte części co czwartego składnika, dalej ósme części co ósmego składnika itd. Zatem

\[<br />
\begin{split}<br />
\sum_{k=1}^{2^n} a(k) &= \sum_{k=1}^{2^n} k - \sum_{k=1}^{2^{n-1}} k - \sum_{k=1}^{2^{n-2}}k - \ldots - \sum_{k=1}^{2} k -1 =<br />
\\&= \frac{2^n(2^n+1)}{2} - \frac{2^{n-1}(2^{n-1}+1)}{2} - \frac{2^{n-2}(2^{n-2}+1)}{2} - \ldots - \frac{2(2+1)}{2} -1=\\<br />
&=\frac{1}{2} \cdot 2^n(2^n+1) - \sum_{m=0}^{n-1} \frac{1}{2} \cdot 2^m(2^m+1) =\\<br />
&= \frac{1}{2} (4^n + 2^n) - \frac{1}{2} \sum_{m=0}^{n-1} 4^m - \frac{1}{2} \sum_{m=0}^{n-1} 2^m = \frac{1}{2} (4^n+2^n) - \frac{4^n-1}{4-1} - \frac{2^n-1}{2-1}=\\<br />
 &= \frac{1}{2} \left( 4^n+ 2^n - \frac{1}{3} \cdot 4^n + \frac{1}{3} - 2^n + 1 \right) = \frac{1}{3} (4^n+2).<br />
\end{split}<br />
\]

XXXIV OM - II - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
II

Dwusieczne kątów $ CAB, ABC, BCA $ trójkąta $ ABC $ przecinają okrąg opisany na tym trójkącie odpowiednio w punktach $ K, L, M $. Dowieść, że

\[<br />
AK+BL+CM > AB+BC+CA.<br />
\]

Rozwiązanie

om34_2r_img_7.jpg
Oznaczmy krótko przez $ A $, $ B $, $ C $ odpowiednie kąty trójkąta $ ABC $. Kąt $ AKB $ jest oparty na tym samym łuku, co kąt $ C $, więc $ \measuredangle AKB = C $. W trójkącie $ AKB $ suma miar kątów wynosi $ 180^\circ $, więc $ \measuredangle ABK = 180^\circ -\measuredangle AKB- \measuredangle BAK = 180^\circ - C- A/2 $. Stąd i z twierdzenia sinusów zastosowanego do trójkąta $ ABK $ otrzymujemy $ AK= 2R\sin \measuredangle ABK = 2R \sin (180^\circ -C-A/2) = 2R\sin \left( C+ \frac{A}{2} \right) $. Analogicznie mamy

\[<br />
BL= 2R \sin \left(A+ \frac{B}{2} \right).<br />
\]
\[<br />
CM = 2R \sin \left(B+ \frac{C}{2} \right),<br />
\]

skąd wynika, że

\[<br />
AK+BL+CM = 2R \left( \sin \left(A + \frac{B}{2} \right) + \sin \left(B+\frac{C}{2} \right) +\sin \left(C+\frac{A}{2}\right) \right),<br />
\]

natomiast

\[<br />
AB+BC+CA=2R(\sin A+\sin B+\sin C).<br />
\]

Dana w zadaniu nierówność jest więc równoważna nierówności

\[<br />
\sin A+\sin B+\sin C <  \sin \left(A + \frac{B}{2} \right) + \sin \left(B+\frac{C}{2} \right) +\sin \left(C+\frac{A}{2}\right),<br />
\]

a ta ostatnia była treścią zadania 2 z zawodów stopnia pierwszego.

XXXIV OM - II - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
II

Dla danej liczby $ n $ oznaczmy przez $ p_n $ prawdopodobieństwo tego, że przy losowym wyborze pary liczb całkowitych $ k, m $ spełniających warunki $ 0 \leq k \leq m \leq 2^n $ (wybór każdej pary jest jednakowo prawdopodobny) liczba $ \binom{m}{k} $ będzie parzysta. Obliczyć $ \lim_{n\to \infty} p_n $.

Rozwiązanie

om34_2r_img_10.jpg
Diagram na rysunku 10 przedstawia trójkąt Pascala napisany modulo $ 2 $, to znaczy mający zera i jedynki odpowiednio w tych miejscach, gdzie w zwykłym trójkącie Pascala występują liczby parzyste i nieparzyste. Jak w zwykłym trójkącie Pascala, tak i tu każdy element jest sumą elementów stojących bezpośrednio nad nim zgodnie z tabliczką dodawania modulo 2: $ 0+0=0 $, $ 0+1=1 $, $ 1+0=1 $, $ 1+1 = 0 $. Narysowane linie poziome dzielą ten trójkąt na warstwy:

  • warstwa $ W_0 $ złożona z wiersza nr $ 0 $,
  • warstwa $ W_1 $ złożona z wiersza nr $ 1 $,
  • warstwa $ W_2 $ złożona z wierszy nr $ 2 $ i $ 3 $,
  • warstwa $ W_3 $ złożona z wierszy nr $ 4 $, $ 5 $, $ 6 $, $ 7 $,
  • $ \ldots $
  • warstwa $ W_j $ złożona z wierszy o numerach od $ 2^{j-1} $ do $ 2^j- 1 $
  • $ \ldots $

Udowodnimy indukcyjnie, że w dowolnej warstwie $ W_j $ znajdują się dwa rozłączne trójkąty, z których każdy jest identyczny z trójkątem utworzonym przez warstwy $ W_0, W_1, \ldots, W_{j-1} $, oraz, że te dwa trójkąty są rozdzielone odwróconym trójkątem złożonym z samych zer; górny wiersz warstwy składa się ze skrajnych jedynek i samych zer, dolny zaś wiersz warstwy składa się z samych jedynek.

Dla $ j= 1, 2, 3 $ jest to widoczne z rysunków (linie ukośne wyznaczają podział na trójkąty, o których mowa). Załóżmy prawdziwość powyższych zależności dla pewnego $ j $ i weźmy pod uwagę warstwę $ W_{j + 1} $.Z założenia indukcyjnego, ostatni wiersz warstwy $ W_j $ ma postać $ 111\ldots 111 $, a zatem zgodnie z podaną wyżej regułą dodawania, pierwszy wiersz warstwy $ W_{j + 1} $ ma postać $ 100\ldots 001 $. Skrajne jedynki tego wiersza dają początek dwóm nowym kopiom trójkąta Pascala, a pomiędzy nimi znajdują się zera. Warstwa $ W_{j + 1} $ ma tyle samo wierszy, co warstwy $ W_0, W_1, \ldots, W_j $ razem wzięte, więc w podstawie każdego z tych dwóch trójkątów na dole warstwy $ W_{j + 1} $ znajdzie się ten sam układ cyfr, co i w ostatnim wierszu warstwy $ W_j $, czyli rząd jedynek. Wypełnią one ostatni rząd warstwy $ W_{j + 1} $. Kończy to dowód tezy indukcyjnej.

Liczba $ p_n $ określona w zadaniu równa się stosunkowi liczby zer w wierszach o numerach od $ 0 $ do $ 2^n $ do liczby wszystkich elementów tych wierszy. Wiersze te obejmują warstwy $ W_0, W_1, \ldots, W_n $ oraz pierwszy wiersz warstwy $ W_{n+1} $. Z wyżej udowodnionego związku wynika, że w sumie warstw $ W_0, \ldots, W_j $ jest trzykrotnie więcej jedynek, niż w sumie warstw $ W_0, \ldots, W_{j-1}\ (j = 1, 2, 3,\ldots) $, a ponieważ w warstwie $ W_0 $ jest jedna jedynka, więc w sumie warstw $ W_0, \ldots, W_n $ jest $ 3^n $ jedynek. Doliczając do tego dwie skrajne jedynki następnego wiersza widzimy, że w rozważanym fragmencie trójkąta Pascala jest $ a_n = 3^n+ 2 $ jedynek. Wszystkich elementów jest w tym fragmencie $ b_n= 1 + 2 + 3 + \ldots+ (2^n+ 1) = (2^n+ 1) (2^n+ 2) /2 $, a więc jest tam $ b_n- a_n $ zer. Badane prawdopodobieństwo równa się

\[<br />
p_n = \frac{b_n-a_n}{b_n} = 1 - \frac{a_n}{b_n} = 1 - \frac{2(3^n+2)}{4^n+3 \cdot 2^n + 2} =<br />
1 - \frac{2 \left( \left( \frac{3}{4}\right)^n + 2\left( \frac{1}{4} \right)^n \right)}{1 + 3 \left( \frac{2}{4}\right)^n + 2 \left( \frac{1}{4}^n \right)}.<br />
\]

Stąd $ \displaystyle \lim_{n \to \infty} p_n = 1 $.

© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/849