Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

XXXIV OM - III etap

III etap XXXIV Olimpiady Matematycznej

XXXIV - III - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
III

Rozważamy grę jednoosobową na nieskończonej szachownicy opartą na następującej regule. Jeżeli na dwóch polach mających wspólny bok stoją plony i następne pole jest puste (trzy omawiane pola leżą na jednej linii poziomej lub pionowej), to możemy te piony usunąć i postawić jeden pion na trzecim z tych pól (które było puste).
Udowodnić, że jeżeli w pozycji początkowej piony wypełniają prostokąt o liczbie pól podzielnej przez 3, to nie możemy otrzymać pozycji, w której na szachownicy jest tylko jeden pion.

Rozwiązanie

Wprowadzając na płaszczyźnie odpowiedni układ współrzędnych możemy każdemu polu szachownicy przyporządkować parę liczb całkowitych, przy czym dwóm polom sąsiednim leżącym w jednym wierszu pionowym odpowiadają liczby $ (m, n) $ i $ (m,n+1) $, a dwóm sąsiednim polom leżącym w jednym wierszu poziomym - liczby $ (m, n) $ i $ (m+1, n) $. Każdemu polu szachownicy możemy przyporządkować sumę $ m+n $ jego współrzędnych, a następnie resztę z podzielenia $ m+n $ przez $ 3 $. W ten sposób podzielimy wszystkie pola na trzy zbiory:

\[<br />
\begin{split}<br />
& A_0 = \{(m, n) \colon m+n \equiv 0 \pmod 3\},\\<br />
& A_1 = \{(m, n) \colon m+n \equiv 0 \pmod 3\},\\<br />
& A_2 = \{(m, n) \colon m+n \equiv 0 \pmod 3\},<br />
\end{split}<br />
\]

Piony ustawione w pozycji początkowej zajmują prostokąt o wymiarach $ 3k \times l $ lub $ l \times 3k $. W każdym wierszu równoległym do boku długości $ 3k $ co trzeci pion stoi na polu należącym do $ A_0 $, co trzeci - na polu należącym do $ A_1 $ i co trzeci na polu należącym do $ A_2 $ (sumy współrzędnych kolejnych pól są kolejnymi liczbami całkowitymi). Wobec tego w pozycji początkowej liczby pionów zajmujących pola należące do $ A_0 $, do $ A_1 $ i do $ A_2 $ są równe. Jeśli w pewnej pozycji dokładnie $ a_0 $ pionów zajmuje pola ze zbioru $ A_0 $, $ a_1 $ pionów - pola ze zbioru $ A_1 $, $ a_2 $ pionów - ze zbioru $ A_2 $, że dokonując ruchu dozwolonego w grze zabieramy dwa piony, a dostawiamy trzeci, przy czym zmian tych dokonujemy na trzech polach występujących obok siebie w jednym rzędzie, więc każde z tych pól należy do innego ze zbiorów $ A_0 $, $ A_1 $, $ A_2 $. Zatem dwie z liczb $ a_0 $, $ a_1 $, $ a_2 $ zmniejszają się o $ 1 $, pozostała liczba wzrasta o $ 1 $. Ponieważ w pozycji początkowej liczby pionów zajmujących pola ze zbiorów $ A_0 $, $ A_1 $, $ A_2 $ były równe, więc po każdej serii dozwolonych ruchów liczby pionów zajmujących pola ze zbiorów $ A_0 $, $ A_1 $, $ A_2 $ są liczbami tej samej parzystości. Jeśli na szachownicy jest tylko jeden pion, to należy on do jednego ze zbiorów $ A_1 $ np. do $ A_0 $ i wówczas sytuacji tej odpowiadają liczby $ a_0 = 1 $, $ a_1 = 0 $, $ a_2 = 0 $, które nie są tej samej parzystości. Wynika stąd, że nie można doprowadzić do pozycji, w której na szachownicy pozostałby tylko jeden pion.

XXXIV OM - III - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
III

Na płaszczyźnie dany jest $ n $-kąt wypukły $ P_1, \ldots, P_n $ oraz punkt $ Q $ w jego wnętrzu nie należący do żadnej przekątnej. Dowieść, że jeśli $ n $ jest liczbą parzystą, to liczba trójkątów $ P_iP_jP_k $ ($ i,j,k= 1,2,\ldots,n $), które zawierają punkt $ Q $ jest parzysta.

Rozwiązanie

om34_3r_img_11.jpg
Rozważmy najpierw czworokąt wypukły $ ABCD $ i punkt $ K $ w jego wnętrzu nie należący do żadnej przekątnej. Punkt $ K $ należy do jednej z dwóch półpłaszczyzn o krawędzi $ AC $. Wynika stąd, że punkt $ K $ należy do dokładnie dwóch spośród trójkątów $ ABC $, $ ABD $, $ ACD $, $ BCD $ (na rys. 11 punkt $ K $ należy do trójkątów $ ACD $ i $ BCD $). Udowodniliśmy w ten sposób tezę twierdzenia dla $ n = 4 $. Przypuśćmy, że $ n $ jest liczbą parzystą większą od $ 4 $. Wybierając dowolne cztery wierzchołki $ P_i $, $ P_j $, $ P_k $, $ P_l $ danego wielokąta otrzymamy czworokąt wypukły. Jeśli punkt $ Q $ należy do tego czworokąta, to należy on do dwóch spośród trójkątów $ P_iP_jP_k $, $ P_iP_jP_l $, $ P_iP_kP_l $, $ P_jP_kP_l $; jeśli punkt $ Q $ nie należy do czworokąta, to nie należy również do żadnego z tych trójkątów. W każdym przypadku liczba trójkątów wyznaczonych przez wierzchołki $ P_i $, $ P_j $, $ P_k $, $ P_l $ i zawierających punkt $ Q $ jest parzysta. Dowolnie ustalony trójkąt $ P_iP_jP_k $ jest zawarty w $ n-3 $ czworokątach o wierzchołkach będących wierzchołkami danego wielokąta. Wobec tego rozważając wszystkie czworokąty $ P_iP_jP_kP_l $ i zawarte w nich trójkąty zawierające punkt $ Q $ policzymy każdy trójkąt $ (n-3) $-krotnie. Dodając liczby trójkątów zawartych w czworokątach $ P_iP_jP_kP_l $ i zawierających punkt $ Q $ otrzymamy więc pewną liczbę parzystą równą $ (n-3)t $, gdzie $ t $ jest liczbą trójkątów $ P_iP_jP_k $ zawierających punkt $ Q $. Ponieważ $ n-3 $ jest liczbą nieparzystą (bo $ n $ jest liczbą parzystą), więc liczba rozważanych trójkątów jest parzysta.

XXXIV OM - III - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
III

Dana jest liczba niewymierna $ a $ należąca do przedziału $ (0,1) $ i liczba naturalna $ N $. Udowodnić, że istnieją takie liczby naturalne $ p, q, r, s $, że

\[<br />
\frac{p}{q} < a < \frac{r}{s}, \; \frac{r}{s} - \frac{p}{q} < \frac{1}{N} \quad \text{oraz} \quad rq-ps=1.<br />
\]

Rozwiązanie

Niech $ k $ będzie największą liczbą naturalną spełniającą nierówność $ \frac{1}{k} > a $. Wobec tego

\[<br />
 (1) \qquad  \frac{1}{1+k} < a < \frac{1}{k},<br />
\]

a zatem przyjmując $ p_0 = 1 $, $ q_0= k+1 $, $ r_0 = 1 $, $ s_0=k $ mamy spełnioną nierówność

\[<br />
\frac{p_0}{q_0} < a < \frac{r_0}{s_0}<br />
\]

oraz warunek $ r_0q_0-p_0s_0 = 1 $, gdyż $ 1 \cdot (k+1)-1 \cdot k = 1 $. Jeżeli ponadto $ \frac{1}{k} - \frac{1}{k+1} < \frac{1}{N} $, to liczby $ p_0 $, $ q_0 $, $ r_0 $, $ s_0 $ stanowią rozwiązanie zadania. Jeśli ostatnia nierówność nie jest spełniona to następujący lemat wskaże drogę do rozwiązania.

Lemat. Jeśli liczby naturalne $ b $, $ c $, $ d $, $ e $ spełniają warunki

\[<br />
\frac{b}{c} < \frac{d}{e} \ \textrm{oraz} \ dc-be=1,<br />
\]

to

\[<br />
\begin{split}<br />
& \frac{b}{c} < \frac{b+d}{c+e},\ (b+d)c - b(c+e) = 1,\<br />
\frac{b+d}{c+e} - \frac{b}{c} = \frac{1}{(c+e)c}, \\<br />
& \frac{b+d}{c+e} < \frac{d}{e},\ d(e+c)-(b+d)e=1,\<br />
\frac{d}{e} - \frac{b+d}{c+e} = \frac{1}{e(c+e)}.<br />
\end{split}<br />
\]

Dowód. $ (b+d)c-b(c+e)= bc+dc-bc-be= dc-be = 1 $. Obliczamy różnicę

\[<br />
\frac{b+d}{c+e}- \frac{b}{c} = \frac{(b+d)c-b(c+e)}{(c+e)c} = \frac{1}{(c+e)c},<br />
\]

skąd oczywiście wynika, że $ \displaystyle \frac{b}{c} < \frac{b+d}{c+e} $. Pozostałe warunki otrzymujemy analogicznie.

Rozważamy cztery ciągi liczb naturalnych $ (p_n) $, $ (q_n) $, $ (r_n) $, $ (s_n) $ określone, jak następuje:

\[<br />
\begin{split}<br />
p_0 = 1,\ q_0 = k+1,\ r_0=1, s_0 = k,\\<br />
p_{n+1} = p_n,\ q_{n + 1} = q_n, r_{n+1} = p_n+r_n,\ s_{n + 1} = q_n+s_n,<br />
\end{split}<br />
\]

gdy

\[<br />
\frac{p_n}{q_n} < a < \frac{p_n+r_n}{q_n+s_n}<br />
\]

oraz

\[<br />
p_{n+1} = p_n+r_n,\ q_{n + 1}= q_n+s_n,\ r_{n + 1}= r_n, s_{n + 1} = s_n,<br />
\]

gdy

\[<br />
\frac{p_n+r_n}{q_n+s_n} < a < \frac{r_n}{s_n}<br />
\]

Z powyższego określenia wynika, na podstawie nierówności (1) i lematu, że liczby $ p_n $, $ q_n $, $ r_n $, $ s_n $ spełniają warunki

\[<br />
\frac{p_n}{q_n} < a < \frac{r_n}{s_n},\ r_nq_n - p_ns_n=1 \ \textrm{oraz} \ \frac{r_n}{s_n}-\frac{p_n}{q_n}=\frac{1}{s_nq_n}.<br />
\]

Iloczyny $ q_ns_n $ tworzą ciąg ściśle rosnący, bowiem przy przejściu od $ n $ do $ n+ 1 $ jeden z czynników zwiększa się, drugi zaś pozostaje nie zmieniony. Wobec tego wystarczy przyjąć tak duże $ n $, żeby zachodziła nierówność $ s_nq_n > N $. Liczby $ p_n $, $ q_n $, $ r_n $, $ s_n $ spełniają wówczas warunki zadania.

XXXIV OM - III - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
III

Udowodnić, że jeżeli liczby naturalne $ a, b, c, d $ spełniają równość $ ab = cd $, to

\[<br />
\frac{\mathrm{NWD}(a, c)\cdot \mathrm{NWD}(a, d)}{\mathrm{NWD}(a, b, c, d)} = a.<br />
\]

Rozwiązanie

Udowodnimy najpierw, że dla dowolnych liczb naturalnych $ k $, $ j $, $ m $, $ n $

\[<br />
 (1) \qquad  \mathrm{NWD}(k,l) \cdot \mathrm{NWD} (m, n) = \mathrm{NWD} (km, kn, lm, ln).<br />
\]

Jeśli liczba pierwsza $ p $ spełnia relacje $ p^\alpha | \mathrm{NWD} (k, l) $ oraz $ p^\beta | \mathrm{NWD} (m,n) $, to $ p^\alpha | k $, $ p^\alpha | l $, $ p^\beta | m $, $ p^\beta | n $, więc $ p^{\alpha+\beta} $ dzieli każdą z liczb $ km $, $ kn $, $ lm $, $ ln $. Stąd $ p^{\alpha+\beta} | \mathrm{NWD} (km, kn, lm, ln) $. Wobec tego $ \mathrm{NWD} (k, l) \cdot \mathrm{NWD} (m, n) | \mathrm{NWD} (km, kn, lm, ln) $.

Jeśli $ p^\gamma | \mathrm{NWD} (km, kn, lm, ln) $ oraz $ p^\alpha | \mathrm{NWD} (k, l) $, ale $ p^{\alpha + 1} not \mid \mathrm{NWD} (k, l) $, to jedna z liczb $ k $, $ l $ nie dzieli się przez $ p^{\alpha+1} $, np. $ k= p^\alpha \cdot k_1 $, $ p \not \mid k_1 $. Ponieważ $ p^\gamma | km $, $ p^\gamma | kn $, więc $ p^{\gamma \cdot \alpha} | \mathrm{NWD}(m, n) $.

Wynika stąd, że $ p^\gamma | \mathrm{NWD} (k, l) \cdot \mathrm{NWD} (m, n) $, więc $ \mathrm{NWD} (km, kn, lm, ln) | \mathrm{NWD} (k, l) \cdot \mathrm{NWD} (m, n) $.

Tym samym równość (1) została udowodniona. Podstawiając w tej równości $ k = a $, $ l = c $, $ m = a $, $ n= d $ otrzymamy

\[<br />
\mathrm{NWD}(a, c) \cdot \mathrm{NWD}(a,d)= \mathrm{NWD} (a^2, ad, ac, cd).<br />
\]

Wobec założenia $ cd = ab $ dostajemy stąd

\[<br />
\mathrm{NWD} (a, c) \cdot \mathrm{NWD} (a, d) = \mathrm{NWD} (a^2, ad, ac, ab) = a \cdot \mathrm{NWD} (a, d, c, b) = a \cdot \mathrm{NWD} (a, b, c, d).<br />
\]

XXXIV OM - III - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
III

Na płaszczyźnie dane są wektory $ \overrightarrow{a_1}, \overrightarrow{a_2}, \overrightarrow{a_3} $ o długości 1. Dowieść, że można tak wybrać liczby $ \varepsilon_1, \varepsilon_2, \varepsilon_3 $ równe 1 lub 2, że długość wektora $ \varepsilon_1\overrightarrow{a_1} + \varepsilon_2\overrightarrow{a_2} + \varepsilon_3\overrightarrow{a_3} $ jest nie mniejsza od 2.

Rozwiązanie

Zaczepmy w dowolnym punkcie $ 0 $ wektory $ \overrightarrow{a_1} $, $ \overrightarrow{a_2} $, $ \overrightarrow{a_3} $. Wyznaczają one trzy proste przecinające się w punkcie $ 0 $. Wśród kątów wyznaczonych przez pary tych prostych istnieje kąt o mierze $ \alpha $ nie większej od $ \frac{\pi}{3} $. Przypuśćmy, że jest to kąt między prostymi wyznaczonymi przez wektory $ \overrightarrow{a_1} $ i $ \overrightarrow{a_2} $ (w innym przypadku wystarczy zmienić numerację wektorów). Wobec tego jeden z kątów $ \measuredangle (\overrightarrow{a_1}, \overrightarrow{a_2}) $, $ \measuredangle (\overrightarrow{a_1}, -\overrightarrow{a_2}) $ ma miarę $ \alpha \in \left[0, \frac{\pi}{3} \right] $.

Przyjmujemy $ \varepsilon_2 $ tak, by kąt $ \measuredangle (\overrightarrow{a_1}\varepsilon_2 \overrightarrow{a_2}) $ miał miarę $ \alpha $. Obliczmy iloczyn skalarny wektora $ \overrightarrow{b}=\overrightarrow{a_1}+\varepsilon_2 \overrightarrow{a_2} $ przez siebie:

\[<br />
\begin{split}<br />
\overrightarrow{b_2}^2 = (\overrightarrow{a_1}+\varepsilon_2 \overrightarrow{a_2})^2 = |\overrightarrow{a_1}|^2 + |\overrightarrow{a_2}|^2 + 2 \overrightarrow{a_1} |\varepsilon_2 \overrightarrow{a_2} |=\\<br />
2 + 2 |\overrightarrow{a_1}| \cdot |\varepsilon_2 \overrightarrow{a_2}| \cdot \cos \alpha \geq 2 + 2 \cdot \frac{1}{2} = 3.<br />
\end{split}<br />
\]

Wobec tego $ |\overrightarrow{b}| \geq \sqrt{3} $.

Zauważmy następnie, że

\[<br />
(\overrightarrow{b}+\overrightarrow{a_3})^2+<br />
(b-\overrightarrow{a_3})^2 = \overrightarrow{b}^2 + 2\overrightarrow{b} \cdot \overrightarrow{a_3} + \overrightarrow{a_3}^2 +\overrightarrow{b}^2-2\overrightarrow{b} \cdot \overrightarrow{a_3} +\overrightarrow{a_3}^2 = 2|b|^2+2 \geq 2 \cdot 3+2= 8.<br />
\]

Wobec tego jedna z liczb $ (\overrightarrow{a_1}+ \varepsilon_2 \overrightarrow{a_2} +\overrightarrow{a_3})^2 $, $ (\overrightarrow{a_1}+ \varepsilon_2 \overrightarrow{a_2} -\overrightarrow{a_3})^2 $ nie jest mniejsza od $ 4 $. Przyjmujemy $ \varepsilon_3 $ tak, by $ (a_1+ \varepsilon_2 a_2 +\varepsilon_3 a_3)^2 \geq 4 $. Wówczas $ |a_1 + \varepsilon_2 a_2+\varepsilon_3a_3| \geq 2 $.

XXXIV OM - III - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
XXXIV OM, 1982-1983
Etap: 
III

Wykazać, że jeśli wszystkie kąty dwuścienne czworościanu są ostre, to wszystkie jego ściany są trójkątami ostrokątnymi.

Rozwiązanie

Każdej ścianie przyporządkowujemy wektor jednostkowy prostopadły do niej i skierowany na zewnątrz czworościanu. Rozważmy dwie ściany tworzące kąt $ \alpha $. Wektory przyporządkowane tym ścianom tworzą kąt $ \pi - \alpha $ (rys. 12). Wobec tego na to, by wszystkie kąty dwuścienne czworościanu były ostre, potrzeba i wystarcza, by kąty między każdą parą spośród wektorów $ \overrightarrow{a} $, $ \overrightarrow{b} $, $ \overrightarrow{c} $, $ \overrightarrow{d} $ przyporządkowanych poszczególnym ścianom były rozwarte, a więc by

\[<br />
\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{b} < 0,<br />
\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{c} < 0,<br />
\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{d} < 0,<br />
\overrightarrow{b} \cdot \overrightarrow{c} < 0,<br />
\overrightarrow{b} \cdot \overrightarrow{d} < 0,<br />
\overrightarrow{c} \cdot \overrightarrow{d} < 0.<br />
\]

om34_3r_img_12.jpg
om34_3r_img_13.jpg
Załóżmy, że spełnione są powyższe nierówności. Udowodnimy, że każdy kąt płaski czworościanu jest ostry. Rozważmy kąt $ ABC $. Wektor $ \overrightarrow{a} $ przyporządkowany ścianie $ BCD $ jest prostopadły do prostej $ BC $. Wobec tego rzut $ \overrightarrow{a}_{ABC} $ wektora $ \overrightarrow{a} $ na płaszczyznę $ ABC $ też jest prostopadły do prostej $ BC $. Podobnie wektor $ \overrightarrow{c} $ przyporządkowany ścianie $ ABD $ jest prostopadły do prostej $ AB $, więc jego rzut $ \overrightarrow{c}_{ABC} $ na płaszczyznę $ ABC $ jest prostopadły do $ AB $. Wynika stąd, że

\[<br />
\measuredangle (\overrightarrow{a}_{ABC} \cdot \overrightarrow{c}_{ABC} )= \pi - \measuredangle ABC.<br />
\]

Wobec tego kąt $ ABC $ jest ostry wtedy i tylko wtedy, gdy $ \overrightarrow{a}_{ABC} \cdot \overrightarrow{c}_{ABC} < 0 $.
om34_3r_img_14.jpg
Wektory $ \overrightarrow{a} $, $ \overrightarrow{b} $, $ \overrightarrow{c} $, $ \overrightarrow{d} $ mają długość $ 1 $, wobec tego (rys. 14)

\[<br />
\overrightarrow{a}_{ABC} = \overrightarrow{a} - (\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{d} ) \cdot \overrightarrow{d},\<br />
\overrightarrow{c}_{ABC} = \overrightarrow{c} - (\overrightarrow{c} \cdot \overrightarrow{d} ) \cdot \overrightarrow{d}.<br />
\]

Stąd

\[<br />
\begin{split}<br />
&\overrightarrow{a}_{ABC} \cdot \overrightarrow{c}_{ABC} =<br />
(\overrightarrow{a} - (\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{d} ) \cdot \overrightarrow{d}) \cdot<br />
(\overrightarrow{c} - (\overrightarrow{c} \cdot \overrightarrow{d} ) \cdot \overrightarrow{d}) =\\<br />
&\qquad =\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{c} -<br />
(\overrightarrow{c} \cdot \overrightarrow{d})(\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{d}) -<br />
(\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{d})(\overrightarrow{c} \cdot \overrightarrow{d}) -<br />
+(\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{d})(\overrightarrow{c} \cdot \overrightarrow{d})(\overrightarrow{d} \cdot \overrightarrow{d})=\\<br />
&\qquad =\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{c} -<br />
(\overrightarrow{c} \cdot \overrightarrow{d})(\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{d}) -<br />
(\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{d})(\overrightarrow{c} \cdot \overrightarrow{d})<br />
+(\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{d})(\overrightarrow{c} \cdot \overrightarrow{d}) \cdot 1=\\<br />
&\qquad =\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{c} -<br />
(\overrightarrow{c} \cdot \overrightarrow{d})(\overrightarrow{a} \cdot \overrightarrow{d}) < 0,<br />
\end{split}<br />
\]

bo każdy z występujących tu iloczynów skalarnych jest ujemny. Wykazaliśmy więc, że kąt $ ABC $ jest ostry. Dla pozostałych kątów płaskich dowód jest analogiczny.

© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/850