Na czworościanie
opisujemy sferę.
są płaszczyznami stycznymi do tej sfery odpowiednio w wierzchołkach
, przy czym
,
i
. Udowodnić, że proste
i
leżą w jednej płaszczyźnie.

Niech
i
będą odpowiednio sferą opisaną na czworościanie
i punktem wspólnym prostych
i
. Punkt
leży poza odcinkiem
, można założyć, że należy on do półprostej
, jak na rys. 4. Ponieważ
, więc prosta
jest styczna do
, jest więc też styczna do okręgu opisanego na trójkącie
. Jeśli
jest środkiem okręgu, to ponieważ
, więc
. Kąt
jest kątem środkowym opartym na łuku
, kąt
jest kątem wpisanym opartym na tym samym łuku, więc
. Wobec tego
![]() |
Trójkąty
i
mają wspólny kąt przy wierzchołku
, są więc na mocy powyższej równości trójkątami podobnymi. Wynika stąd, że
![]() |
Ponieważ jednocześnie
, więc prosta
jest styczna do
i do okręgu opisanego na trójkącie
. Rozumując analogicznie otrzymamy proporcję
![]() |
Z dwóch ostatnich równości wynika
![]() |
gdyż
jako długości odcinków stycznych do sfery
poprowadzonych z punktu
.
Przypuśćmy, że jedna z płaszczyzn
i
jest równoległa do prostej
. Załóżmy, że zachodzi relacja
. Wówczas
i z (1) wynika, że
, a zatem
. Otrzymujemy stąd, że
jest prostą równoległą do
. Wobec tego proste
i
leżą w jednej płaszczyźnie.
Załóżmy, że prosta
nie jest równoległa do żadnej z płaszczyzn
i
i
,
są odpowiednimi punktami przecięcia. Rozumując analogicznie jak na początku rozwiązania, otrzymujemy proporcje
![]() |
Zachodzą równości
,
, gdyż odcinki
,
,
i
poprowadzone odpowiednio z
oraz
są styczne do
. Otrzymujemy więc na mocy (1) następującą równość
![]() |
Punkty
i
leżą na zewnątrz sfery
, więc nie należą do odcinka
, a skoro należą do prostej
, to z powyższej równości wynika, że
. Wobec tego
. Zatem
jest punktem wspólnym prostych
i
, skąd wynika, że proste te leżą w jednej płaszczyźnie.