Na płaszczyźnie dany jest
-kąt wypukły
oraz punkt
w jego wnętrzu nie należący do żadnej przekątnej. Dowieść, że jeśli
jest liczbą parzystą, to liczba trójkątów
(
), które zawierają punkt
jest parzysta.

Rozważmy najpierw czworokąt wypukły
i punkt
w jego wnętrzu nie należący do żadnej przekątnej. Punkt
należy do jednej z dwóch półpłaszczyzn o krawędzi
. Wynika stąd, że punkt
należy do dokładnie dwóch spośród trójkątów
,
,
,
(na rys. 11 punkt
należy do trójkątów
i
). Udowodniliśmy w ten sposób tezę twierdzenia dla
. Przypuśćmy, że
jest liczbą parzystą większą od
. Wybierając dowolne cztery wierzchołki
,
,
,
danego wielokąta otrzymamy czworokąt wypukły. Jeśli punkt
należy do tego czworokąta, to należy on do dwóch spośród trójkątów
,
,
,
; jeśli punkt
nie należy do czworokąta, to nie należy również do żadnego z tych trójkątów. W każdym przypadku liczba trójkątów wyznaczonych przez wierzchołki
,
,
,
i zawierających punkt
jest parzysta. Dowolnie ustalony trójkąt
jest zawarty w
czworokątach o wierzchołkach będących wierzchołkami danego wielokąta. Wobec tego rozważając wszystkie czworokąty
i zawarte w nich trójkąty zawierające punkt
policzymy każdy trójkąt
-krotnie. Dodając liczby trójkątów zawartych w czworokątach
i zawierających punkt
otrzymamy więc pewną liczbę parzystą równą
, gdzie
jest liczbą trójkątów
zawierających punkt
. Ponieważ
jest liczbą nieparzystą (bo
jest liczbą parzystą), więc liczba rozważanych trójkątów jest parzysta.