Rozważamy grę jednoosobową na nieskończonej szachownicy opartą na następującej regule. Jeżeli na dwóch polach mających wspólny bok stoją plony i następne pole jest puste (trzy omawiane pola leżą na jednej linii poziomej lub pionowej), to możemy te piony usunąć i postawić jeden pion na trzecim z tych pól (które było puste).
Udowodnić, że jeżeli w pozycji początkowej piony wypełniają prostokąt o liczbie pól podzielnej przez 3, to nie możemy otrzymać pozycji, w której na szachownicy jest tylko jeden pion.
Wprowadzając na płaszczyźnie odpowiedni układ współrzędnych możemy każdemu polu szachownicy przyporządkować parę liczb całkowitych, przy czym dwóm polom sąsiednim leżącym w jednym wierszu pionowym odpowiadają liczby
i
, a dwóm sąsiednim polom leżącym w jednym wierszu poziomym - liczby
i
. Każdemu polu szachownicy możemy przyporządkować sumę
jego współrzędnych, a następnie resztę z podzielenia
przez
. W ten sposób podzielimy wszystkie pola na trzy zbiory:
![]() |
Piony ustawione w pozycji początkowej zajmują prostokąt o wymiarach
lub
. W każdym wierszu równoległym do boku długości
co trzeci pion stoi na polu należącym do
, co trzeci - na polu należącym do
i co trzeci na polu należącym do
(sumy współrzędnych kolejnych pól są kolejnymi liczbami całkowitymi). Wobec tego w pozycji początkowej liczby pionów zajmujących pola należące do
, do
i do
są równe. Jeśli w pewnej pozycji dokładnie
pionów zajmuje pola ze zbioru
,
pionów - pola ze zbioru
,
pionów - ze zbioru
, że dokonując ruchu dozwolonego w grze zabieramy dwa piony, a dostawiamy trzeci, przy czym zmian tych dokonujemy na trzech polach występujących obok siebie w jednym rzędzie, więc każde z tych pól należy do innego ze zbiorów
,
,
. Zatem dwie z liczb
,
,
zmniejszają się o
, pozostała liczba wzrasta o
. Ponieważ w pozycji początkowej liczby pionów zajmujących pola ze zbiorów
,
,
były równe, więc po każdej serii dozwolonych ruchów liczby pionów zajmujących pola ze zbiorów
,
,
są liczbami tej samej parzystości. Jeśli na szachownicy jest tylko jeden pion, to należy on do jednego ze zbiorów
np. do
i wówczas sytuacji tej odpowiadają liczby
,
,
, które nie są tej samej parzystości. Wynika stąd, że nie można doprowadzić do pozycji, w której na szachownicy pozostałby tylko jeden pion.