Na płaszczyźnie dane są wektory
o długości 1. Dowieść, że można tak wybrać liczby
równe 1 lub 2, że długość wektora
jest nie mniejsza od 2.
Zaczepmy w dowolnym punkcie
wektory
,
,
. Wyznaczają one trzy proste przecinające się w punkcie
. Wśród kątów wyznaczonych przez pary tych prostych istnieje kąt o mierze
nie większej od
. Przypuśćmy, że jest to kąt między prostymi wyznaczonymi przez wektory
i
(w innym przypadku wystarczy zmienić numerację wektorów). Wobec tego jeden z kątów
,
ma miarę
.
Przyjmujemy
tak, by kąt
miał miarę
. Obliczmy iloczyn skalarny wektora
przez siebie:
![]() |
Wobec tego
.
Zauważmy następnie, że
![]() |
Wobec tego jedna z liczb
,
nie jest mniejsza od
. Przyjmujemy
tak, by
. Wówczas
.