III etap XXXIII Olimpiady Matematycznej
Wskazać taki sposób rozmieszczenia przy okrągłym stole
dziewcząt i
chłopców, aby liczba
była największa, gdzie
jest liczbą dziewcząt, siedzących między dwoma chłopcami, zaś
- liczbą chłopców siedzących, między dwiema dziewczętami.
Rozważmy dowolne rozsadzenie
dziewcząt i
chłopców. Nazwijmy grupą
dziewcząt (dla
) każdy ciąg
dziewcząt siedzących obok sie*bie, jeśli pierwsza i
-ta dziewczynka z tego ciągu sąsiaduje przy stole z chłopcem. Niech
będzie liczbą grup dziewcząt w danym rozsadzeniu. Analogicznie definiujemy grupę
chłopców. Niech
będzie liczbą grup chłopców. Ponieważ każda grupa dziewcząt sąsiaduje z grupą chłopców lub z pojedynczym chłopcem i każda grupa chłopców sąsiaduje z grupą dziewcząt lub z pojedynczą dziewczynką, więc
![]() |
skąd
![]() |
Jeśli
, to każda dziewczynka sąsiaduje z dwoma chłopcami, skąd wynika, że każdy chłopiec sąsiaduje z dwiema dziewczynkami, więc
i
. Jeśli natomiast
, to z równości (*) wynika, że
![]() |
Z drugiej strony
jest liczbą grup chłopców, a każda grupa zawiera co
najmniej dwóch chłopców, więc
. Ponadto
jest liczbą całkowitą, więc
. (
jest największą liczbą całkowitą mniejszą lub równą
). Wobec tego
![]() |
przy każdym rozsadzeniu
dziewcząt i
chłopców.
Pokażemy teraz takie rozsadzenie, przy którym
. Jeśli
, to sadzamy kolejno dwóch chłopców, jedną dziewczynkę, dwóch chłopców, jedną dziewczynkę itd., wreszcie ostatnich dwóch chłopców i dalej pozostałe dziewczęta. Przy tym rozsadzeniu
dziewcząt ma po obu stronach chłopców, natomiast żaden chłopiec nie ma dwóch sąsiadek.
Jeśli
, to sadzamy podobnie: dwóch chłopców, jedną dziewczynkę, dwóch chłopców, jedną dziewczynkę itd. wreszcie ostatnich trzech chłopców i resztę dziewcząt. W tej sytuacji również
dziewcząt siedzi między dwoma chłopcami, a żaden chłopiec nie ma dwóch sąsiadek.
Wobec tego maksymalna wartość
wynosi
.
W czworokącie
wpisanym w koło prosta przechodząca przez środek boku
i punkt przecięcia przekątnych jest prostopadła do boku
. Udowodnić, że boki
i
są równoległe lub przekątne czworokąta są prostopadłe.

Niech
będzie punktem przecięcia przekątnych,
- środkiem boku
,
- punktem przecięcia boku
i prostej
. Ponieważ czworokąt
jest wpisany w koło, więc
![]() |
![]() |
Wobec tego
![]() |
![]() |
Z twierdzenia sinusów zastosowanego kolejno do trójkątów
i
otrzymujemy
![]() |
Ponieważ
, więc dzieląc ostatnie równania stronami otrzymamy
![]() |
stąd na podstawie odpowiedniego wzoru redukcyjnego
![]() |
![]() |
![]() |
Ponieważ
,
, więc albo a)
, albo b)
. W przypadku a) zachodzi równość
, a więc proste
i
przecięte prostą
wyznaczają przystające kąty naprzemianległe;
![]() |
Wynika stąd, że
.

W przypadku b) otrzymujemy
, tj.
i w trójkącie
jest
. Wynika stąd, że
, to jest przekątne
i
są prostopadłe.
Wyznaczyć wszystkie pary liczb dodatnich
spełniające układ równań
![]() |
gdzie
są danymi liczbami dodatnimi.
Jeżeli para liczb dodatnich
spełnia dany układ równań, to
,
![]() |
Rozważmy funkcję
określoną w przedziale
wzorem
![]() |
Funkcja ta przyjmuje wartość
dla
oraz
. Pokażemy, że nie ma ona innych miejsc zerowych. Funkcja
ma pochodną
![]() |
Funkcja
w przedziale
ma tylko jedno miejsce zerowe
(
,
,
, gdyż
). Funkcja
ma tylko miejsca zerowe
i
, gdyż pomiędzy tymi pierwiastkami jest tylko jedno miejsce zerowe pochodnej
. Wobec tego jedynymi rozwiązaniami danego układu równań są pary
i
.
Na płaszczyźnie dany jest skończony zbiór punktów. Dowieść, że zbiór ten można pokryć otwartymi kwadratami rozłącznymi
, tak, że
![]() |
(
) gdzie
jest liczbą punktów zbioru leżących w kwadracie
, zaś
jest polem kwadratu
.
Obieramy na płaszczyźnie taki układ współrzędnych, aby zbiór punktów, których liczbę oznaczymy literą
, leżał wewnątrz pierwszej ćwiartki i dodatkowo jeszcze żadna ze współrzędnych jego punktów nie dała się przedstawić w postaci
, gdzie
,
są liczbami naturalnymi. Niech
będzie taką liczbą naturalną, że kwadrat
o wierzchołkach
,
,
,
zawiera w swym wnętrzu wszystkie dane punkty. Niech
będzie liczbą danych punktów. Rozważmy następujące przypadki
![]() |
W przypadku a) kwadrat
spełnia wymagane warunki. W przypadku b) przyjmujemy
i kwadrat
o wierzchołkach
,
,
,
spełnia warunki zadania.
W przypadku c) dzielimy kwadrat
na cztery przystające kwadraty. Ze sposobu wyboru układu współrzędnych wynika, że każdy z danych punktów należy do wnętrza jednego z tych kwadratów. Dla każdego z tych kwadratów jest
oraz
, więc
![]() |
Te kwadraty, dla których
dzielimy ponownie na cztery przystające kwadraty, przy czym żaden z danych punktów nie leży na brzegu nowego kwadratu. Postępowanie to kontynuujemy. Po
-tym podziale jest albo
albo
. Jeżeli
, to
, gdyż
.
Zatem po nie więcej niż
podziałach dla każdego kwadratu będzie spełniona nierówność
![]() |
Liczby całkowite
spełniają dla
nierówność
![]() |
Dowieść, że różnica
![]() |
dzieli się przez 4.
Z warunku
![]() |
wynika, że
dla
. Przyjmując
otrzymamy nierówność
![]() |
Stąd dostajemy
![]() |
Ponieważ mamy
więc zachodzi równość
.
Podstawiamy
. Z nierówności (*) otrzymamy
![]() |
![]() |
a więc
![]() |
Podstawiając
otrzymamy
![]() |
Ponieważ
,
, więc
,
i
,
, Ponadto w oparciu o (**) i warunek
![]() |
otrzymamy
![]() |
Warunek
jest spełniony, gdyż
![]() |
Udowodnić, że w dowolnym czworościanie suma wszystkich kątów dwuściennych jest większa od
.
Udowodnimy najpierw następujący lemat.
Lemat. Suma miar kątów płaskich przy wierzchołkach kąta trójściennego jest mniejsza od
.
Dowód. Niech
będzie wierzchołkiem kąta trójściennego,
,
,
- punktami leżącymi na poszczególnych krawędziach w równej odległości od
.

Niech
będzie rzutem prostokątnym punktu
na płaszczyznę
. Ponieważ trójkąty równoramienne
i
mają wspólną podstawą
, a pierwszy z nich ma dłuższe ramiona, więc
![]() |
Mamy więc nierówności
![]() |
![]() |
więc
![]() |
Jeżeli punkt
należy do trójkąta
, to oczywiście
![]() |
jeżeli natomiast punkt
leży na zewnątrz trójkąta
i na przykład punkt
należy do kąta
(pozostałe przypadki rozważa się analogicznie), to
![]() |

Zatem w każdym przypadku otrzymujemy
![]() |
Niech teraz
,
,
,
,
,
będą kątami dwuściennymi rozważanego czworościanu. W każdym wierzchołku czworościaniu narysujemy wektory normalne (tzn. prostopadłe) do ścian schodzących się w tym wierzchołku. Kąt o mierze
jest wyznaczony przez wektory normalne do ścian tworzących kąt o mierze
. Suma miar kątów płaskich wyznaczonych przez trójkę wektorów wyprowadzonych z wierzchołka jest na mocy lematu mniejsza od
, suma miar kątów płaskich wyznaczonych przez wektory narysowane we wszystkich wierzchołkach jest więc mniejsza od
. Wśród tych kątów dwukrotnie występuje każdy z kątów o miarach
. Wobec tego
,
,
,
.