W szachownicy utworzonej przez podział kwadratu o boku długości
na kwadraty jednostkowe prostymi równoległymi do boków kwadratu rozpatrujemy wszystkie kwadraty, których boki zawarte są w prostych wyznaczających szachownicę. Niech
i
oznacza liczbę tych kwadratów, których długości boków nie przekraczają
. Niech
będzie największą spośród takich liczb
, że
. Obliczyć
.
Na boku szachownicy jest
odcinków długości
o końcach w punktach podziału. Stąd wynika, że wszystkich kwadratów o bokach długości
zawartych w prostych wyznaczających szachownicę jest
. Wobec tego mamy następujące wzory:
![]() |
![]() |
Liczba
spełnia nierówność
![]() |
więc
![]() |
Mnożąc przez
różnicę otrzymanej nierówności i
mamy:
![]() |
Powyższa nierówność przyjmuje postać
![]() |
gdzie
.
Udowodnimy, że ciąg
jest zbieżny do liczby
. Gdyby bowiem tak nie było, to wobec nierówności (*) i wobec tego, że
mielibyśmy
![]() |
Przyjmijmy
tak duże, aby były dla każdego
spełnione warunki
![]() |
Ponieważ
![]() |
to mamy nierówność
![]() |
Na podstawie ostatniej nierówności oraz (***) otrzymujemy
![]() |
Sprzeczne to jest z warunkiem (**). Do sprzeczności doprowadziło przypuszczenie, że liczba
nie jest granicą ciągu
. Wobec tego granica tego ciągu istnieje i równa jest
. Analogicznie stwierdzamy, że również ciąg
jest zbieżny do
. Wobec oczywistej nierówności
![]() |
otrzymujemy na podstawie twierdzenia o trzech ciągach, że
![]() |
Ponieważ
i
więc
![]() |