Dowieść, że jeżeli
są liczbami całkowitymi, przy czym
,
to równanie
![]() |
ma nie więcej niż jeden pierwiastek wymierny.
Zastosujemy znane twierdzenie:
Jeśli liczba wymierna zapisana w postaci ułamka nieskracalnego
jest pierwiastkiem równania
o współczynnikach całkowitych to liczba
jest dzielnikiem współczynnika
, liczba
jest dzielnikiem
.
Wobec tego każdy pierwiastek wymierny równania
jest liczbą całkowitą dzielącą
. Gdyby równanie to miało więcej niż jeden pierwiastek wymierny, na przykład liczby wymierne
,
byłyby pierwiastkami, to wielomian
rozkładałby się na czynniki liniowe
![]() |
Z warunku (*) wynika, że istnieje również trzeci pierwiastek wymierny
. Pierwiastki te spełniałyby zależności
![]() |
![]() |
![]() |
(wzory Viete'a). Liczby
,
,
są, jak stwierdziliśmy poprzednio, liczbami całkowitymi będącymi dzielnikami liczby
, skąd wynika, że wartość bezwzględna każdej z nich nie przekracza wartości bezwzględnej liczby
. Wobec tego z równania
wynika, że
. Ale w takim razie nie może być spełnione trzecie z równań (**) gdyż równanie
nie ma rozwiązania w liczbach całkowitych różnych od zera. Przypuszczenie, że dane równanie ma więcej niż jeden pierwiastek wymierny doprowadziło więc do sprzeczności.
Uwaga. Założenie, że
nie jest istotnie i nie zostało wykorzystane w dowodzie. Teza pozostaje prawdziwa, gdy
jest dowolną liczbą całkowitą. Natomiast założenie, że
jest istotne, bo na przykład równanie
ma trzy pierwiastki wymierne
,
,
.