XXXII OM - II etap
II etap XXXII Olimpiady Matematycznej
XXXII - II - Zadanie 1
Zawody matematyczne:
XXXII OM, 1980-1981
Udowodnić, że dla dowolnych liczb rzeczywistych
,
takich, że
,
zachodzi nierówność
Rozwiązanie
Ponieważ wszystkie liczby występujące pod znakami pierwiastków są dodatnie, więc podnosząc obie strony do kwadratu otrzymamy nierówność równoważną
Ponieważ
, więc
i analogicznie
a stąd
Aby więc udowodnić nierówność (*) wystarczy stwierdzić, że dla każdej pary liczb
,
jest
Przekształcimy dalej równoważnie
Ostatnia nierówność jest spełniona dla każdych
,
,
,
.
XXXII - II - Zadanie 3
Zawody matematyczne:
XXXII OM, 1980-1981
Udowodnić, że nie istnieje funkcja ciągła
spełniająca Warunek
dla każdego
.
Rozwiązanie
Funkcja
spełniająca zadany warunek musiałaby być różnowartościowa, bo jeśli dla pewnych
,
byłoby
, to
, skąd wynikałoby, że
, więc
. Funkcja ciągła i różnowartościowa musi być monotoniczna. Gdyby
była funkcją rosnącą, to
byłaby też funkcją rosnącą; gdyby
była funkcją malejącą, to
byłaby rosnąca (dla
jest
, więc
). W każdym przypadku otrzymujemy sprzeczność, bo funkcja
jest funkcją malejącą. Wobec tego nie istnieje funkcja ciągła
spełniająca warunek
.
XXXII - II - Zadanie 5
Zawody matematyczne:
XXXII OM, 1980-1981
Na płaszczyźnie dane są dwa zbiory rozłączne
i
, z których każdy składa się z
punktów, przy czym żadne trzy punkty zbioru
nie leżą na jednej prostej. Udowodnić, że istnieje zbiór
rozłącznych odcinków domkniętych, z których każdy ma jeden koniec w zbiorze
, drugi zaś w zbiorze
.
Rozwiązanie
Dla każdego różnowartościowego przyporządkowania punktów
zbioru
punktom
zbioru
możemy obliczyć sumę odległości wyznaczonych przez to przyporządkowanie par punktów
. Przypuśćmy, że przyporządkowując punktowi
punkt
dla
otrzymujemy minimalną wartość tej sumy. Wówczas odcinki
nie mają punktów wspólnych (rys. 12), bo gdyby
był punktem wspólnym odcinków
i
dla
, to wobec różnowartościowości przyporządkowania
nie jest końcem żadnego z tych odcinków i w trójkątach
oraz
byłoby
oraz
, więc
, a zatem
, co jest sprzeczne z założeniem o minimalnej sumie odległości.

XXXII - II - Zadanie 6
Zawody matematyczne:
XXXII OM, 1980-1981
Pola powierzchni podstaw danego ostrosłupa trójkątnego ściętego równe są
i
. Ostrosłup ten można tak przeciąć płaszczyzną równoległą do podstaw, że w każdą z otrzymanych części można wpisać kulę. Udowodnić, że pole powierzchni bocznej danego ostrosłupa równe jest
.
Rozwiązanie
Wyprowadzimy najpierw wzór na pole powierzchni bocznej ostrosłupa ściętego opisanego na kuli. Wzór ten następnie zastosujemy do każdej z części otrzymanych z danego ostrosłupa ściętego w wyniku przekroju. Objętość
ostrosłupa trójkątnego ściętego o polach podstaw
i
, w który wpisano kulę o promieniu
jest równa sumie objętości pięciu ostrosłupów mających wspólny wierzchołek w środku kuli. Dwa z tych ostrosłupów mają podstawy odpowiednio
i
, podstawy pozostałych trzech tworzą powierzchnię boczną
ostrosłupa ściętego. Wobec tego
Z drugiej strony ostrosłup ścięty o podstawach
i
oraz wysokości
ma objętość równą różnicy dwóch ostrosłupów podobnych mających podstawy odpowiednio
i
oraz wysokości
i
spełniające warunek
(zakładamy, że
oraz
).
Wobec tego
Ponieważ
więc
Porównując wzory (1) i (2) oraz uwzględniając fakt, że
otrzymujemy
Dany w zadaniu ostrosłup ścięty jest sumą dwóch podobnych ostrosłupów ściętych opisanych na kulach, przy czym podstawy jednego z nich mają pola
,
, podstawy drugiego -
,
. Stąd
Wobec tego pole powierzchni bocznej
wynosi