XXXII OM - III etap
III etap XXXII Olimpiady Matematycznej
XXXII - III - Zadanie 1
Zawody matematyczne:
XXXII OM, 1980-1981
W przestrzeni dane są dwie przecinające się proste
i
. Rozważamy wszystkie pary płaszczyzn
i
prostopadłych i takich, że
,
. Dowieść, że istnieje taki okrąg, że przez każdy jego punkt przechodzi prosta
dla pewnych
.
Rozwiązanie
Rozróżnimy dwa przypadki.
1. Jeśli proste
i
są prostopadłe, to rozważmy płaszczyznę
prostopadłą do prostej
zawierającą prostą
i weźmy pod uwagę dowolny okrąg zawarty w tej płaszczyźnie. Dla dowolnego punktu
tego okręgu poprowadźmy płaszczyznę
zawierającą prostą
i punkt
. Oczywiście prosta
spełnia warunki zadania.
2. Załóżmy, że proste
i
nie są prostopadłe, niech
będzie punktem ich przecięcia. Poprowadźmy płaszczyznę
prostopadłą do prostej
i przecinającą ją w punkcie
różnym od
. Prosta
nie jest równoległa do tej płaszczyzny (w przeciwnym przypadku byłaby prostopadła do
), niech
będzie punktem wspólnym prostej
i płaszczyzny
. Pokażemy, że okrąg
o średnicy
spełnia wymagania zadania. Dla punktu
przyjmijmy jako
płaszczyznę wyznaczoną przez proste
i
, jako
- płaszczyznę do niej prostopadłą przecinającą ją wzdłuż prostej
; dla punktu
jako
również płaszczyznę wyznaczoną przez
i
, jako
płaszczyznę do niej prostopadłą przecinającą
wzdłuż prostej
.
Niech
będzie punktem okręgu
różnym od
i
(rys. 13). Rozważmy płaszczyzny
i
. Płaszczyzna
zawiera prostą
prostopadłą do płaszczyzny
, więc jest prostopadła do
. Prosta
zawarta w płaszczyźnie
jest prostopadła do prostej
(bo kąt
jest kątem wpisanym opartym na średnicy), a więc do krawędzi przecięcia płaszczyzn prostopadłych
i
. Wynika stąd, że prosta
jest prostopadła do płaszczyzny
. Wobec tego płaszczyzna
zawierająca prostą
jtst prostopadła do płaszczyzny
. Istotnie więc płaszczyzny
i
są prostopadłe,
,
, prosta
przechodzi przez punkt
.
Dla dowolnego punktu okręgu o średnicy
wskazaliśmy więc płaszczyzny
i
mające wymagane własności.


XXXII - III - Zadanie 2
Zawody matematyczne:
XXXII OM, 1980-1981
Symetralne boków
i
trójkąta
przecinają prostą zawierającą bok
w punktach
i
. Dowieść, że
wtedy i tylko wtedy, gdy
lub
.
Rozwiązanie
Niech
,
, będą odpowiednio środkami boków
i
(rys. 14).
(jeśli
lub
, to jedna z symetralnych nie przecina prostej
, więc przypadku tego można nie rozpatrywać). Wobec tego
i równość
ma miejsce wtedy i tylko wtedy, gdy
Z twierdzenia sinusów zastosowanego do trójkąta
wynika
więc równość (*) jest równoważna równości
Ponieważ
, więc
, wobec czego równość (*) jest równoważna równości
Dzielimy licznik i mianownik przez
:
i przekształcamy dalej równoważnie stosując zależność
.
Ostatnia równość ma miejsce wtedy i tylko wtedy, gdy
albo
, tj.
Pierwszy z tych przypadków ma miejsce wtedy i tylko wtedy, gdy
, to zaś jest możliwe tylko wtedy, gdy jeden z kątów
lub
jest rozwarty, drugi przypadek może mieć miejsce tylko dla trójkąta ostrokątnego.
XXXII - III - Zadanie 3
Zawody matematyczne:
XXXII OM, 1980-1981
Dowieść, że dla dowolnej liczby naturalnej
oraz liczb rzeczywistych
,
spełniających nierówności
,
zachodzi nierówność
Rozwiązanie
Istnieje liczba całkowita
, dla której
Wobec tego dla
jest
więc
natomiast
Ponieważ
więc na mocy (1) i (2)
Ponieważ
więc
skąd wynika, że
XXXII - III - Zadanie 4
Zawody matematyczne:
XXXII OM, 1980-1981
Na stole leży
żetonów oznaczonych liczbami całkowitymi. Jeśli wśród tych żetonów znajdują się dwa oznaczone równymi liczbami, np. liczbą
, to zastępujemy je jednym żetonem z liczbą
i jednym z liczbą
. Udowodnić, że po skończonej (nieujemnej) liczbie takich zmian wszystkie żetony będą oznaczone różnymi liczbami.
Rozwiązanie
Udowodnimy najpierw następujący lemat:
Lemat. Niech
będzie minimalną liczbą spośród liczb wypisanych na żetonach znajdujących się na stole przed dokonaniem jakiejkolwiek zmiany. Jeśli po
zmianach wśród liczb występujących na żetonach liczby
są wszystkimi liczbami nie większymi od
, przy czym
, to
dla
.
Dowód lematu przeprowadzimy przez indukcję względem
.
Dla
może być jedynie
i ta sytuacja występuje wtedy, gdy były na początku co najmniej dwa żetony z liczbą
. Oczywiście więc
.
Załóżmy, że dla pewnego
liczby
są wszystkimi liczbami nie większymi od
wypisanymi na żetonach po
zmianach oraz
Jeśli w kroku
-szym wymieniamy dwa żetony z liczbą większą od
, to każdy wyraz
jest równy odpowiednio
, teza jest więc oczywiście spełniona. Niech więc
i
-szy krok naszego postępowania polega na zastąpieniu żetonów z liczbą
przez żetony z liczbami
oraz
. Ciąg
powstał więc z ciągu
przez zastąpienie dwóch wyrazów równych
przez wyrazy równe
i
. Różnica między tymi wyrazami wynosi
, różnica między każdym z tych wyrazów, a wyrazem sąsiednim nie przekracza
, różnica między każdą parą innych wyrazów sąsiednich nie uległa zmianie, więc też nie przekracza
. Kończy to indukcyjny dowód lematu.
Z lematu wynika, że po każdej zmianie liczba wypisana na dowolnym żetonie nie będzie mniejsza od
.
Zauważmy teraz, że jeśli przed rozpoczęciem procedury opisanej w zadaniu dodamy do każdej z liczb wypisanych na żetonach ustaloną liczbę całkowitą, to nie zmieni to w niczym naszego zadania. Dodając ewentualnie liczbę
możemy zakładać, że zarówno na początku, jak i po każdej zmianie wszystkie liczby wypisane na żetonach są dodatnie. Rozważmy teraz iloczyn
liczb wypisanych początkowo na żetonach, iloczyn
liczb wypisanych po dokonaniu pierwszej zmiany, iloczyn
liczb na żetonach po dokonaniu drugiej zmiany itd. Każdy wyraz ciągu
jest iloczynem liczb naturalnych, przy czym
powstaje z
przsz zastąpienie dwóch czynników równych
iloczynem
, a więc
,
. Ponieważ
, oraz
, więc
. Ciąg
jest więc ciągiem malejącym liczb naturalnych, a taki ciąg musi być skończony. Dowodzi to, że po skończonej liczbie kroków wszystkie żetony będą oznaczone różnymi liczbami.
XXXII - III - Zadanie 5
Zawody matematyczne:
XXXII OM, 1980-1981
Wyznaczyć wszystkie pary liczb całkowitych
spełniające równanie
Rozwiązanie
Zauważmy najpierw, że jeśli para liczb całkowitych
jest rozwiązaniem danego równania, to liczby
i
są tej samej parzystości, gdyż w przeciwnym razie lewa strona równania przyjmowałaby wartość nieparzystą, prawa zaś - wartość podzielną przez
. Ponadto sprawdzamy bezpośrednio, że żadna para liczb równych nie jest rozwiązaniem, gdyż jeśli
, to równanie przyjmuje postać
, tj.
. Ewentualnymi rozwiązaniami całkowitymi mogłyby być ewentualnie dzielniki wyrazu wolnego, tj. liczby
. Przez podstawienie sprawdzamy, że żadna z tych liczb nie spełnia równania. Wobec tego, jeśli para
liczb całkowitych jest rozwiązaniem równania, to
, skąd wynika, że
natomiast z faktu, że
i
są liczbami tej samej parzystości wynika, że
, zatem
i wobec tego
Dane równanie możemy przekształcić równoważnie
Biorąc po obu stronach wartość bezwzględną stwierdzamy, że
więc wobec nierówności (*) otrzymujemy
Jeśli więc liczby
,
spełniają dane równanie, to
lub
lub
, tj. a)
lub b)
lub c)
. Podstawiając do równania (**) otrzymujemy kolejno
a)
Równanie to nie ma rozwiązań całkowitych, bo jego wyróżnik
.
b)
To równanie również nie ma rozwiązań całkowitych, bo
.
c)
Równanie to ma dwa pierwiastki całkowite
,
.
Przeprowadzone tu rozumowanie pokazuje, że jeśli dane równanie ma rozwiązania w liczbach całkowitych, to mogą to być jedynie rozwiązania
,
lub
,
. Sprawdzamy przez podstawienie, że istotnie pary
oraz
stanowią rozwiązania równania.
XXXII - III - Zadanie 6
Zawody matematyczne:
XXXII OM, 1980-1981
W czworościanie o objętości
suma kwadratów długości wszystkich krawędzi jest równa
. Dowieść, że
Rozwiązanie
Rozważmy czworościan
(rys. 15), niech punkt
będzie spodkiem wysokości czworościanu opuszczonej na podstawę
, niech
. Niech
będzie spodkiem wysokości opuszczonej w trójkącie
na podstawę
, niech
. Niech
będzie spodkiem wysokości opuszczonej w trójkącie
na podstawę
(jeśli
należy do prostej
, to przyjmujemy
), niech
. Przyjmijmy ponadto liczby
,
tak, by
Oznaczmy
,
,
,
,
,
.

Z twierdzenia Pitagorasa stosowanego kolejno do trójkątów
,
,
,
,
otrzymujemy
Dla obliczenia
poprowadzimy przez
prostą równoległą do
, która przetnie wysokość
w punkcie
. Wobec tego
i
.
Możemy więc obliczyć
:
Pogrupujemy teraz tak wyrazy, by oszacować powyższe wyrażenie w zależności od
,
i 
Stosując nierówność dla średniej arytmetycznej i geometrycznej otrzymujemy stąd
Wobec tego
Rozwiązanie to podał uczestnik zawodów Roman Kapuściński.
Uwaga. Z rozwiązania wynika, że równość
ma miejsce wtedy i tylko wtedy, gdy
i
i
i
oraz
, a więc gdy czworościan jest foremny.