Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

XXXII OM - III etap

III etap XXXII Olimpiady Matematycznej

XXXII - III - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
XXXII OM, 1980-1981
Etap: 
III

W przestrzeni dane są dwie przecinające się proste $ a $ i $ b $. Rozważamy wszystkie pary płaszczyzn $ \alpha $ i $ \beta $ prostopadłych i takich, że $ a\subset \alpha $, $ b\subset \beta $. Dowieść, że istnieje taki okrąg, że przez każdy jego punkt przechodzi prosta $ \alpha \cap \beta $ dla pewnych $ \alpha, \beta $.

Rozwiązanie

Rozróżnimy dwa przypadki.

1. Jeśli proste $ a $ i $ b $ są prostopadłe, to rozważmy płaszczyznę $ \alpha $ prostopadłą do prostej $ b $ zawierającą prostą $ a $ i weźmy pod uwagę dowolny okrąg zawarty w tej płaszczyźnie. Dla dowolnego punktu $ A $ tego okręgu poprowadźmy płaszczyznę $ \beta $ zawierającą prostą $ b $ i punkt $ A $. Oczywiście prosta $ \alpha \cap \beta $ spełnia warunki zadania.

2. Załóżmy, że proste $ a $ i $ b $ nie są prostopadłe, niech $ A $ będzie punktem ich przecięcia. Poprowadźmy płaszczyznę $ \gamma $ prostopadłą do prostej $ a $ i przecinającą ją w punkcie $ B $ różnym od $ A $. Prosta $ b $ nie jest równoległa do tej płaszczyzny (w przeciwnym przypadku byłaby prostopadła do $ a $), niech $ C $ będzie punktem wspólnym prostej $ b $ i płaszczyzny $ \gamma $. Pokażemy, że okrąg $ k $ o średnicy $ \overline{BC} $ spełnia wymagania zadania. Dla punktu $ B $ przyjmijmy jako $ \alpha $ płaszczyznę wyznaczoną przez proste $ a $ i $ b $, jako $ \beta $ - płaszczyznę do niej prostopadłą przecinającą ją wzdłuż prostej $ a $; dla punktu $ C $ jako $ \alpha $ również płaszczyznę wyznaczoną przez $ a $ i $ b $, jako $ \beta $ płaszczyznę do niej prostopadłą przecinającą $ \alpha $ wzdłuż prostej $ b $.

Niech $ X $ będzie punktem okręgu $ k $ różnym od $ B $ i $ C $ (rys. 13). Rozważmy płaszczyzny $ \alpha = ABX $ i $ \beta = ACX $. Płaszczyzna $ \alpha $ zawiera prostą $ a $ prostopadłą do płaszczyzny $ \gamma $, więc jest prostopadła do $ \gamma $. Prosta $ CX $ zawarta w płaszczyźnie $ \gamma $ jest prostopadła do prostej $ BX $ (bo kąt $ BCX $ jest kątem wpisanym opartym na średnicy), a więc do krawędzi przecięcia płaszczyzn prostopadłych $ \alpha $ i $ \gamma $. Wynika stąd, że prosta $ CX $ jest prostopadła do płaszczyzny $ \alpha $. Wobec tego płaszczyzna $ \beta $ zawierająca prostą $ BX $ jtst prostopadła do płaszczyzny $ \alpha $. Istotnie więc płaszczyzny $ \alpha $ i $ \beta $ są prostopadłe, $ a \subset \alpha $, $ b \subset \beta $, prosta $ \alpha \cap \beta $ przechodzi przez punkt $ X $.

Dla dowolnego punktu okręgu o średnicy $ \overline{BC} $ wskazaliśmy więc płaszczyzny $ \alpha $ i $ \beta $ mające wymagane własności.
om32_3r_img_13.jpg
om32_3r_img_14.jpg

XXXII - III - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
XXXII OM, 1980-1981
Etap: 
III

Symetralne boków $ \overline{AB} $ i $ \overline{AC} $ trójkąta $ ABC $ przecinają prostą zawierającą bok $ \overline{BC} $ w punktach $ X $ i $ Y $. Dowieść, że $ BC = XY $ wtedy i tylko wtedy, gdy $ \tan B \cdot \tan C= 3 $ lub $ \tan B\cdot \tan C=-1 $.

Rozwiązanie

Niech $ M $, $ N $, będą odpowiednio środkami boków $ \overline{AB} $ i $ \overline{AC} $ (rys. 14).

\[<br />
\overrightarrow{BX} = \frac{BM}{\cos B} \cdot \frac{\overrightarrow{BC}}{BC}  = \frac{AB}{2 \cos \beta \cdot BC} \cdot \overrightarrow{BC},\<br />
\overrightarrow{CY} = \frac{CN}{\cos C} \cdot \frac{\overrightarrow{CB}}{BC} = -\frac{AC}{2 \cos C \cdot BC} \cdot \overrightarrow{BC},<br />
\]

(jeśli $ B = \frac{\pi}{2} $ lub $ C = \frac{\pi}{2} $, to jedna z symetralnych nie przecina prostej $ BC $, więc przypadku tego można nie rozpatrywać). Wobec tego

\[<br />
\overrightarrow{XY}= - \overrightarrow{BX}+\overrightarrow{BC} + \overrightarrow{CY}=<br />
-\frac{AB}{2 \cos B \cdot BC} \cdot \overrightarrow{BC} + \overrightarrow{BC} -<br />
\frac{AC}{2 \cos C \cdot BC} \overrightarrow{BC},<br />
\]
\[<br />
\overrightarrow{XY}= \left(<br />
-\frac{AB}{2 \cos B \cdot BC} +1 -  \frac{AC}{2 \cos C \cdot BC}  \right) \cdot \overrightarrow{BC},<br />
\]

i równość $ BC = XY $ ma miejsce wtedy i tylko wtedy, gdy

\[<br />
(*) \qquad<br />
1 = \left| -\frac{AB}{2 \cos B \cdot BC} + 1 - \frac{AC}{2 \cos C \cdot BC} \right|.<br />
\]

Z twierdzenia sinusów zastosowanego do trójkąta $ ABC $ wynika

\[<br />
AB = \frac{BC}{\sin A} \cdot \sin C, \<br />
AC = \frac{BC}{\sin A} \cdot \sin B,<br />
\]

więc równość (*) jest równoważna równości

\[<br />
1 = \left| -\frac{\frac{BC}{\sin A} \cdot \sin C}{2 \cos B \cdot BC} + 1 - \frac{\frac{BC}{\sin A} \cdot \sin B}{2 \cos C \cdot BC} \right|, \textrm{tj.}<br />
\]
\[<br />
1 = \left|1 - \frac{\sin C}{2 \sin A \cdot \cos B} - \frac{\sin B}{2 \sin A \cdot \cos C} \right|,<br />
\]
\[<br />
1 = \left|1 - \frac{\sin C \cdot \cos C + \sin B \cdot \cos B}{2 \sin A \cos B \cos C} \right|.<br />
\]

Ponieważ $ A = \pi - (B+C) $, więc $ \sin A = \sin(B+ C)= \sin B\cos C+\cos B\sin C $, wobec czego równość (*) jest równoważna równości

\[<br />
1 = \left|1 - \frac{\sin C \cdot \cos C + \sin B \cdot \cos B}{2 (\sin B \cos C + \cos B \sin C) \cos B \cos C} \right|.<br />
\]

Dzielimy licznik i mianownik przez $ \cos^2B \cos^2 C $:

\[<br />
1 = \left|1 - \frac{\tan C \cdot \frac{1}{\cos^ B} + \tan B \cdot \frac{1}{\cos^2 B}}{2 (\tan B + \tan C)} \right|<br />
\]

i przekształcamy dalej równoważnie stosując zależność $ \frac{1}{\cos^2 x} = \tan^2 x +1 $.

\[<br />
1 = \left|1 -<br />
\frac{\tan C (\tan^2 B +1) + \tan B (\tan^2 C +1)}<br />
{2 (\tan B + \tan C)} \right|,<br />
\]
\[<br />
1 = \left|1 -<br />
\frac{\tan B \tan C (\tan B +\tan C) + (\tan B +\tan C)}<br />
{2 (\tan B + \tan C)} \right|,<br />
\]
\[<br />
1 = \left|1 -<br />
\frac{(\tan B \tan C+1) (\tan B +\tan C)}{2 (\tan B + \tan C)} \right|,<br />
\]
\[<br />
1 = \left|1 - \frac{(\tan B \tan C+1)}{2} \right|,<br />
\]
\[<br />
1 = \left|\frac{1}{2} - \frac{(\tan B \tan C)}{2} \right|,<br />
\]
\[<br />
2 = \left|1- \tan B \tan \right|.<br />
\]

Ostatnia równość ma miejsce wtedy i tylko wtedy, gdy $ 2= 1-\tan B \tan C $ albo $ 2=-(1-\tan B \tan C) $, tj.

\[<br />
\tan B \tan C = - 1 \ \textrm{albo}\ \tan B \tan C = 3.<br />
\]

Pierwszy z tych przypadków ma miejsce wtedy i tylko wtedy, gdy $ \overrightarrow{BX} = \overrightarrow{CY} $, to zaś jest możliwe tylko wtedy, gdy jeden z kątów $ B $ lub $ C $ jest rozwarty, drugi przypadek może mieć miejsce tylko dla trójkąta ostrokątnego.

XXXII - III - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
XXXII OM, 1980-1981
Etap: 
III

Dowieść, że dla dowolnej liczby naturalnej $ n $ oraz liczb rzeczywistych $ \alpha $, $ x $ spełniających nierówności $ \alpha^{n-1} \leq x \leq 1 $, $ 0 < \alpha <1 $ zachodzi nierówność

\[<br />
\prod_{k=1}^n \left| \frac{x-\alpha^k}{x+\alpha^k} \right|\leq \prod_{k=1}^n \frac{1-\alpha^{k}}{1+\alpha^{k}}<br />
\]

Rozwiązanie

Istnieje liczba całkowita $ m \geq 0 $, dla której

\[<br />
\alpha^{m+1} < x \leq \alpha^m.<br />
\]

Wobec tego dla $ k= 1,2,\ldots,n $ jest

\[<br />
\alpha^k-x \geq \alpha^k - \alpha^m,<br />
\]
\[<br />
x+\alpha^k \leq \alpha^k + \alpha^m,<br />
\]

więc

\[<br />
(1) \qquad<br />
\frac{\alpha^k-x}{x+\alpha^k} \geq \frac{\alpha^k - \alpha^m}{\alpha^k + \alpha^m},<br />
\]

natomiast

\[<br />
(2) \qquad<br />
\frac{\alpha^k-x}{x+\alpha^k} \geq \frac{\alpha^k - \alpha^{m+1}}{\alpha^k + \alpha^{m+1}}.<br />
\]

Ponieważ

\[<br />
\prod_{k=1}^n \left| \frac{x-\alpha^k}{x+\alpha^k} \right|=<br />
\prod_{k=1}^m \frac{\alpha^k-x}{x+\alpha^k} \cdot<br />
\prod_{k=m+1}^n \frac{x-\alpha^k}{x+\alpha^k},<br />
\]

więc na mocy (1) i (2)

\[<br />
\begin{split}<br />
\prod_{k=1}^n \left| \frac{x-\alpha^k}{x+\alpha^k} \right| &\leq<br />
\prod_{k=1}^m \frac{\alpha^k-\alpha^{m+1}}{\alpha^k+\alpha^{m+1}} \cdot<br />
\prod_{k=m+1}^n \frac{\alpha^m-\alpha^k}{\alpha^m+\alpha^k}=\\<br />
&=\prod_{k=1}^m \frac{1-\alpha^{m+1-k}}{1+\alpha^{m+1-k}} \cdot<br />
\prod_{k=m+1}^n \frac{1-\alpha^{k-m}}{1+\alpha^{k-m}}=\\<br />
&=\prod_{k=1}^m \frac{1-\alpha^{k}}{1+\alpha^{k}} \cdot<br />
\prod_{k=m+1}^n \frac{1-\alpha^{k-m}}{1+\alpha^{k-m}}.<br />
\end{split}<br />
\]

Ponieważ

\[<br />
\begin{split}<br />
\frac{1-\alpha^{k-m}}{1+\alpha^{k-m}}-<br />
\frac{1-\alpha^{k}}{1+\alpha^{k}}&=<br />
\frac{1+\alpha^{k}-\alpha^{k-m}-\alpha^{m}-1-\alpha^{k-m}+\alpha^{k}+\alpha^{m}}<br />
{(1+\alpha^{k-m})(1+\alpha^{k})}=\\<br />
&=\frac{2\alpha^{k}-2\alpha^{k-m}}{(1+\alpha^{k-m})(1+\alpha^{k})} \leq 0<br />
\end{split}<br />
\]

więc

\[<br />
\frac{1-\alpha^{k-m}}{1+\alpha^{k-m}} \leq \frac{1-\alpha^{k}}{1+\alpha^{k}}<br />
\]

skąd wynika, że

\[<br />
\prod_{k=1}^n \left| \frac{x-\alpha^{k}}{x+\alpha^{k}} \right| \leq<br />
\prod_{k=1}^m \frac{1-\alpha^{k}}{1+\alpha^{k}} \cdot<br />
\prod_{k=m+1}^n \frac{1-\alpha^{k}}{1+\alpha^{k}} =<br />
\prod_{k=1}^n \frac{1-\alpha^{k}}{1+\alpha^{k}}.<br />
\]

XXXII - III - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
XXXII OM, 1980-1981
Etap: 
III

Na stole leży $ n $ żetonów oznaczonych liczbami całkowitymi. Jeśli wśród tych żetonów znajdują się dwa oznaczone równymi liczbami, np. liczbą $ k $, to zastępujemy je jednym żetonem z liczbą $ k+1 $ i jednym z liczbą $ k-1 $. Udowodnić, że po skończonej (nieujemnej) liczbie takich zmian wszystkie żetony będą oznaczone różnymi liczbami.

Rozwiązanie

Udowodnimy najpierw następujący lemat:
Lemat. Niech $ m_0 $ będzie minimalną liczbą spośród liczb wypisanych na żetonach znajdujących się na stole przed dokonaniem jakiejkolwiek zmiany. Jeśli po $ k $ zmianach wśród liczb występujących na żetonach liczby $ m_1^{(k)}, m_2^{(k)},\ldots,m_{j_k}^{(k)} $ są wszystkimi liczbami nie większymi od $ m_0 $, przy czym $ m_{j_k}^{(k)} \leq m_{j_k-1}^{(k)} \leq \ldots \leq m_2^{(k)} \leq m_1^{(k)} \leq m_0^{(k)} = m_0 $, to $ m_i^{(k)}-m_{i+1}^{(k)} \leq 2 $ dla $ i =0, 1, \ldots, j_k-1 $.

Dowód lematu przeprowadzimy przez indukcję względem $ k $.

Dla $ k = 1 $ może być jedynie $ m_1^{(1)} = m_0- 1 $ i ta sytuacja występuje wtedy, gdy były na początku co najmniej dwa żetony z liczbą $ m_0 $. Oczywiście więc $ m_0^{(1)}-m_1^{(1)} \leq 2 $.

Załóżmy, że dla pewnego $ k $ liczby $ m_1^{(k)}, \ldots, m_{j_k}^{(k)} $ są wszystkimi liczbami nie większymi od $ m_0 $ wypisanymi na żetonach po $ k $ zmianach oraz

\[<br />
m_{j_k}^{(k)} \leq m_{j_k-1}^{(k)} \leq \ldots \leq m_2^{(k)} \leq m_1^{(k)} \leq m_0^{(k)} = m_0 \ \textrm{i} \ m_i^{(k)} - m_{i+1}^{(k)} \ \textrm{dla} \ i=0,1, \ldots, j_k-1.<br />
\]

Jeśli w kroku $ (k+ 1) $-szym wymieniamy dwa żetony z liczbą większą od $ m_0 $, to każdy wyraz $ m_i^{(k+1)} $ jest równy odpowiednio $ m_i^{(k)} $, teza jest więc oczywiście spełniona. Niech więc $ m_i^{(k)}= m_{i+1}^{(k)} = m $ i $ (k+1) $-szy krok naszego postępowania polega na zastąpieniu żetonów z liczbą $ m $ przez żetony z liczbami $ m+1 $ oraz $ m-1 $. Ciąg $ (m_i^{(k+1)}) $ powstał więc z ciągu $ (m_i^{(k)}) $ przez zastąpienie dwóch wyrazów równych $ m $ przez wyrazy równe $ m+1 $ i $ m- 1 $. Różnica między tymi wyrazami wynosi $ 2 $, różnica między każdym z tych wyrazów, a wyrazem sąsiednim nie przekracza $ 2 $, różnica między każdą parą innych wyrazów sąsiednich nie uległa zmianie, więc też nie przekracza $ 2 $. Kończy to indukcyjny dowód lematu.

Z lematu wynika, że po każdej zmianie liczba wypisana na dowolnym żetonie nie będzie mniejsza od $ m_0-2n $.

Zauważmy teraz, że jeśli przed rozpoczęciem procedury opisanej w zadaniu dodamy do każdej z liczb wypisanych na żetonach ustaloną liczbę całkowitą, to nie zmieni to w niczym naszego zadania. Dodając ewentualnie liczbę $ 2n-m_0+ 1 $ możemy zakładać, że zarówno na początku, jak i po każdej zmianie wszystkie liczby wypisane na żetonach są dodatnie. Rozważmy teraz iloczyn $ P_0 $ liczb wypisanych początkowo na żetonach, iloczyn $ P_1 $ liczb wypisanych po dokonaniu pierwszej zmiany, iloczyn $ P_2 $ liczb na żetonach po dokonaniu drugiej zmiany itd. Każdy wyraz ciągu $ P_i $ jest iloczynem liczb naturalnych, przy czym $ P_{i+1} $ powstaje z $ P_i $ przsz zastąpienie dwóch czynników równych $ k $ iloczynem $ (k+1) (k-1) $, a więc $ P_i = k^2c $, $ P_{i + 1} = (k+1) (k-1)c $. Ponieważ $ c > 0 $, oraz $ k^2 > k^2-1 = (k+1)(k-1) $, więc $ P_i > P_{i+ 1} $. Ciąg $ (P_i) $ jest więc ciągiem malejącym liczb naturalnych, a taki ciąg musi być skończony. Dowodzi to, że po skończonej liczbie kroków wszystkie żetony będą oznaczone różnymi liczbami.

XXXII - III - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
XXXII OM, 1980-1981
Etap: 
III

Wyznaczyć wszystkie pary liczb całkowitych $ (x,y) $ spełniające równanie

\[<br />
x^3 + x^2y + xy^2 + y^3 = 8(x^2 + xy + y^2 + 1).<br />
\]

Rozwiązanie

Zauważmy najpierw, że jeśli para liczb całkowitych $ (x, y) $ jest rozwiązaniem danego równania, to liczby $ x $ i $ y $ są tej samej parzystości, gdyż w przeciwnym razie lewa strona równania przyjmowałaby wartość nieparzystą, prawa zaś - wartość podzielną przez $ 8 $. Ponadto sprawdzamy bezpośrednio, że żadna para liczb równych nie jest rozwiązaniem, gdyż jeśli $ x = y $, to równanie przyjmuje postać $ 4x^3 = 24x^2 + 8 $, tj. $ x^3 -6x^2-2 = 0 $. Ewentualnymi rozwiązaniami całkowitymi mogłyby być ewentualnie dzielniki wyrazu wolnego, tj. liczby $ 1, - 1, 2, - 2 $. Przez podstawienie sprawdzamy, że żadna z tych liczb nie spełnia równania. Wobec tego, jeśli para $ (x, y) $ liczb całkowitych jest rozwiązaniem równania, to $ x \ne y $, skąd wynika, że

\[<br />
x^2+y^2 > 2|xy|,<br />
\]

natomiast z faktu, że $ x $ i $ y $ są liczbami tej samej parzystości wynika, że $ |x| -|y| = 2k $, zatem

\[<br />
x^2 + y^2-2|xy| = 4k^4<br />
\]

i wobec tego

\[<br />
(*) \qquad x^2 + y^2 \geq 2|xy| + 4 > |2xy+2|.<br />
\]

Dane równanie możemy przekształcić równoważnie

\[<br />
(x^2+y^2)(x + y)= 8(x^2 + y^2) + 8xy + 8,<br />
\]
\[<br />
(**) \qquad (x^2 + y^2)(x+y-8)= 8xy+8.<br />
\]

Biorąc po obu stronach wartość bezwzględną stwierdzamy, że

\[<br />
|x^2 + y^2| \cdot |x + y-8| = |8xy + 8|,<br />
\]
\[<br />
(x^2 + y^2) \cdot |x+y-8| = 4|2xy+2|,<br />
\]

więc wobec nierówności (*) otrzymujemy

\[<br />
|x+y-8| < 4,<br />
\]
\[<br />
-4 < x+y-8 < 4,<br />
\]
\[<br />
4 < x+y < 12.<br />
\]

Jeśli więc liczby $ x $, $ y $ spełniają dane równanie, to $ x+y = 6 $ lub $ x+y= 8 $ lub $ x+y = 10 $, tj. a) $ y= 6-x $ lub b) $ y= 8 -x $ lub c) $ y= 10-x $. Podstawiając do równania (**) otrzymujemy kolejno
a)

\[<br />
(x^2+(6-x)^2)(-2)= 8x(6-x)+8,<br />
\]
\[<br />
x^2 + 36 - 12x + x^2= -4x(6-x)-4,<br />
\]
\[<br />
2x^2-12x+36 = -24x+4x^2-4,<br />
\]
\[<br />
-2x^2+12x+40 = 0,<br />
\]
\[<br />
x^2-6x-20=0.<br />
\]

Równanie to nie ma rozwiązań całkowitych, bo jego wyróżnik $ \Delta = 36+80 = 116 $.

b)

\[<br />
(x^2+(8-x)^2) \cdot 0 = 8x(8-x)+8,<br />
\]
\[<br />
x(8-x)+1=0,<br />
\]
\[<br />
8x-x^2+1 = 0,<br />
\]
\[<br />
x^2-8x-1 = 0.<br />
\]

To równanie również nie ma rozwiązań całkowitych, bo $ \Delta = 64+4 = 68 $.

c)

\[<br />
x^2+(10-x)^2-2 = 8x(10-x)+8,<br />
\]
\[<br />
x^2+100-20x+x^2 = 4x(10-x)+4,<br />
\]
\[<br />
2x^2-20x+ 100 = 40x-4x^2 + 4,<br />
\]
\[<br />
6x^2-60x+96 = 0,<br />
\]
\[<br />
x^2-10x+16 = 0.<br />
\]

Równanie to ma dwa pierwiastki całkowite $ x_1 = 2 $, $ x_2 = 8 $.

Przeprowadzone tu rozumowanie pokazuje, że jeśli dane równanie ma rozwiązania w liczbach całkowitych, to mogą to być jedynie rozwiązania $ x_1 = 2 $, $ y_1 = 10-2= 8 $ lub $ x_2 = 8 $, $ y_2 = 10-8 = 2 $. Sprawdzamy przez podstawienie, że istotnie pary $ (2,8) $ oraz $ (8,2) $ stanowią rozwiązania równania.

XXXII - III - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
XXXII OM, 1980-1981
Etap: 
III

W czworościanie o objętości $ V $ suma kwadratów długości wszystkich krawędzi jest równa $ S $. Dowieść, że

\[<br />
V \leq \frac{S\sqrt{S}}{72 \sqrt{3}}<br />
\]

Rozwiązanie

Rozważmy czworościan $ ABCD $ (rys. 15), niech punkt $ O $ będzie spodkiem wysokości czworościanu opuszczonej na podstawę $ ABC $, niech $ DO = H $. Niech $ E $ będzie spodkiem wysokości opuszczonej w trójkącie $ ABC $ na podstawę $ \overline{AB} $, niech $ CE = h $. Niech $ F $ będzie spodkiem wysokości opuszczonej w trójkącie $ ABO $ na podstawę $ \overline{AB} $ (jeśli $ O $ należy do prostej $ AB $, to przyjmujemy $ F = O $), niech $ OF = g $. Przyjmijmy ponadto liczby $ x $, $ y $ tak, by

\[<br />
\overrightarrow{AF} = x \cdot \frac{\overrightarrow{AB}}{AB},\<br />
\overrightarrow{AE} = y \cdot \frac{\overrightarrow{AB}}{AB}.<br />
\]

Oznaczmy $ AB= a $, $ BC=b $, $ CA=c $, $ DA = d $, $ BD = e $, $ DC=f $.
om32_3r_img_15.jpg
Z twierdzenia Pitagorasa stosowanego kolejno do trójkątów $ BCE $, $ ACE $, $ ADO $, $ BDO $, $ CDO $ otrzymujemy

\[<br />
b^2 = h^2+(a-y)^2,<br />
\]
\[<br />
c^2 = h^2+y^2,<br />
\]
\[<br />
d^2 = H^2 + (x^2+g^2) = x^2+H^2+g^2,<br />
\]
\[<br />
e^2 = H^2+(a-x)^2+g^2,<br />
\]
\[<br />
f^2 = H^2+OC^2.<br />
\]

Dla obliczenia $ OC^2 $ poprowadzimy przez $ O $ prostą równoległą do $ AB $, która przetnie wysokość $ \overline{CE} $ w punkcie $ G $. Wobec tego $ OC^2 = (h-g)^2+(x-y)^2 $ i $ f^2 = H^2+(h-g)^2+ (x-y)^2 $.

Możemy więc obliczyć $ S $:

\[<br />
\begin{split}<br />
& S = a^2+b^2 + c^2 + d^2 + e^2 + f^2 = a^2+h^2+(a-y)^2+h^2+y^2 + x^2 + H^2 + g^2+\\<br />
& + H^2+g^2 + (a-x)^2 + H^2 + (h-g)^2+(x-y)^2 = a^2+h^2 + a^2- 2ay+y^2 + h^2 +\\<br />
& + y^2 + x^2+H^2 + g^2 +  H^2 + g^2+a^2-2ax + x^2 + H^2+ h^2-2hg + g^2+x^2-2xy+y^2.<br />
\end{split}<br />
\]

Pogrupujemy teraz tak wyrazy, by oszacować powyższe wyrażenie w zależności od $ a $, $ h $ i $ H $

\[<br />
\begin{split}<br />
S & = 2a^2+2h^2+2y^2 - 2ay + \frac{a^2}{2} -\frac{a^2}{2}+3H^2+3g^2-2hg+\frac{h^2}{3} + \frac{2}{3} h^2+<br />
2x^2-2ax + \\<br />
& + \frac{a^2}{2}+\frac{a^2}{2}+ x^2-2xy+y^2 = 2a^2 + 2h^2+\frac{1}{2}(2y-a)^2+3H^2+ \frac{1}{3}(3g-h)^2 + \frac{2}{3} h^2+\\<br />
+ & \frac{1}{2}(2x-a)^2+(x-y)^2 \geq 2a^2 + \frac{8}{3}h^2+3H^2<br />
\end{split}<br />
\]

Stosując nierówność dla średniej arytmetycznej i geometrycznej otrzymujemy stąd

\[<br />
S \geq 2a^2+ \frac{8}{3} h^2 + 3H^2 \geq 3 \cdot \sqrt{2a^2 \cdot \frac{8}{3} h^2 \cdot 3H^2} = 3 \sqrt[3]{l6a^2h^2H^2}<br />
\]

Wobec tego

\[<br />
\frac{S \sqrt{S}}{72 \sqrt{3}} \geq \frac{3 \cdot \sqrt[3]{16a^2h^2H^2} \cdot \sqrt{3} \cdot \sqrt[3]{4ahH}}{72 \cdot \sqrt{3}} =<br />
\frac{3 \cdot \sqrt[3]{64a^3h^3H^3}}{72} = \frac{4ahH}{24} = \frac{1}{3} \cdot \frac{aH}{2} \cdot H = V.<br />
\]

Rozwiązanie to podał uczestnik zawodów Roman Kapuściński.

Uwaga. Z rozwiązania wynika, że równość $ V = \frac{S\sqrt{S}}{72 \sqrt{3}} $ ma miejsce wtedy i tylko wtedy, gdy $ a = 2y $ i $ a = 2x $ i $ h = 3g $ i $ x = y $ oraz $ 2a^2 = \frac{8}{3}h^2 = 3H^2 $, a więc gdy czworościan jest foremny.

© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/906