Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

XXXI OM - II etap

II etap XXXI Olimpiady Matematycznej

XXXI - II - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
II

Uczniowie $ A $ i $ B $ grają według następujących reguł: uczeń $ A $ obiera na płaszczyźnie wektor $ \overrightarrow{a_1} $ o długości 1, następnie uczeń $ B $ podaje liczbę $ s_1 $, równą $ 1 $ lub $ -1 $; potem uczeń $ A $ obiera wektor $ \overrightarrow{a_1} $ o długości $ 1 $, a z kolei uczeń $ B $ podaje liczbę $ s_2 $ równą $ 1 $ lub $ -1 $ itd. Wygrywa $ B $, jeśli dla pewnego $ n $ wektor $ \sum_{j=1}^n \varepsilon_j \overrightarrow{a_j} $ ma długość większą od ustalonej przed rozpoczęciem gry liczby $ R $. Udowodnić, że uczeń $ B $ może doprowadzić do wygranej w nie więcej niż $ R^2 + 1 $ krokach niezależnie od postępowania partnera $ A $.

Rozwiązanie

Wykażemy przez indukcję, że uczeń $ B $ może tak wybrać liczby $ \varepsilon_1, \varepsilon_2, \ldots, \varepsilon_n $, aby długość wektora $ \overrightarrow{\omega_n} = \sum_{k=1}^n \varepsilon_k \overrightarrow{a_k} $, była nie mniejsza od $ \sqrt{n} $.

Dla $ n = 1 $ wektor ma długość $ 1 $ niezależnie od tego, czy $ \varepsilon_1 = 1 $, czy też $ \varepsilon_1 = - 1 $.

Załóżmy, że dla pewnego $ n \geq 1 $ długość wektora $ \overrightarrow{\omega_n} = \sum_{k=1}^n \varepsilon_k \overrightarrow{a_k} $, jest $ \geq \sqrt{n} $. Jeśli $ \overrightarrow{a_{n+1}} $ jest kolejnym wektorem o długości $ 1 $ podanym przez gracza $ A $, to gracz $ B $ powinien przyjąć $ \varepsilon_{n+1} = 1 $, jeśli wektory $ \overrightarrow{a_{n+1}} $ oraz $ \overrightarrow{w_n} $ tworzą kąt o mierze $ \leq \frac{\pi}{2} $, natomiast $ \varepsilon_{n+1} = - 1 $, jeżeli ten kąt ma miarę $ > \frac{\pi}{2} $ (wtedy wektory $ \overrightarrow{w_n} $ i $ - \overrightarrow{a_{n+1}} $ tworzą kąt o mierze $ < \frac{\pi}{2} $). Dzięki takiemu wyborowi $ cos \measuredangle (\overrightarrow{\omega_n}, \varepsilon_{n+1} \overrightarrow{a_{n+1}}) \geq 0 $. Wobec tego

\[<br />
\begin{split}<br />
w_{n+1}^2 = (\overrightarrow{ \omega_n} +  \varepsilon_{n+1} \overrightarrow{a_{n+1}} )^2 = &<br />
\overrightarrow{ w_n^2} + \overrightarrow{a_{n+1}}^2<br />
+ 2 \overrightarrow{w_n} \cdot \varepsilon_{n+1} \cdot \overrightarrow{a_{n+1}} ^2 \geq \\<br />
& \geq n+1+ 2\sqrt{2} \cdot 1 \cdot \cos \measuredangle (\overrightarrow{\omega_n}, \varepsilon_{n+1} \overrightarrow{a_{n+1}} \geq n+1,<br />
\end{split}<br />
\]

a zatem

\[<br />
\omega_{n+1} \geq \sqrt{n+1}.<br />
\]

Stąd na mocy zasady indukcji wynika, że gracz $ B $ może tak dobierać liczby $ \varepsilon_k $, by dla każdej liczby naturalnej $ n $ było $ \omega_n \geq \sqrt{n} $.
om31_2r_img_14.jpg
Dla dowolnej liczby rzeczywistej nieujemnej $ R $ liczba $ [R^2 + 1] $ jest najmniejszą liczbą naturalną większą od $ R^2 $, zatem po $ n = [R^2 + 1] $ krokach
gracz $ B $ może spowodować, by długość wektora $ \omega_n $ była większa lub równa $ \sqrt{[R^2 + 1]} > \sqrt{R^2} = R $. Jeśli ustalona z góry liczba $ R $ jest ujemna, uczeń $ B $ wygrywa już w pierwszym kroku, $ R^2 + 1 > 1 $.

XXXI - II - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
II

Dowieść, że dla dowolnych liczb rzeczywistych $ x_1, x_2, x_3, \ldots, x_n $ prawdziwa jest nierówność

\[<br />
x_1x_2x_3\ldots x_n \leq \frac{x_1^2}{2} + \frac{x_2^4}{4} + \frac{x_3^8}{8} + \ldots + \frac{x_n^{2^n}}{2^n} + \frac{1}{2^n}<br />
\]

Rozwiązanie

Załóżmy najpierw, że $ x_1, x2, \ldots, x_n $ są liczbami nieujemnymi. Rozpatrzmy liczby

\[<br />
\underbrace{x_1^2, \ldots, x_1^2,}_{2^{n-1} \ \textrm{razy}}<br />
\underbrace{x_2^{2^2}, \ldots, x_2^{2^2},}_{2^{n-2} \ \textrm{razy}}<br />
\ldots\underbrace{x_{n-2}^{2^{n-2}}, \ldots, x_{n-2}^{2^{n-2}},}_{4 \ \textrm{razy}}<br />
\underbrace{x_{n-1}^{2^{n-1}}, x_{n-1}^{2^{n-1}}, x_n^{2n},1}_{2} \ \textrm{razy}<br />
\]

Średnia geometryczna tych liczb wynosi

\[<br />
\sqrt[2^n]{x_1^{2^n} x_2^{2^n} \ldots x_{n-1}^{2^n} x_n^n \cdot 1} =<br />
x_1 x_2 \ldots x_n,<br />
\]

Średnia arytmetyczna wynosi

\[<br />
\frac{1}{2^n} (2^{n-1} x_1^2 + 2^{n-2} x_2^{2^2} + \ldots + 2 x_{n-1}^{2^{n-1}} + x_n^{2^n} + 1) = \frac{x_1^2}{2} + \frac{x_2^2}{2^2} + \ldots + \frac{x_{n-1}^{2^{n-1}}}{2^{n-1}} + \frac{x_n^{2^n}}{2^n} + \frac{1}{2^n}.<br />
\]

Na mocy nierówności między średnią arytmetyczną a średnią geometryczną otrzymujemy

\[<br />
x_1x_2 \ldots x_n \leq \frac{x_1^2}{2} + \frac{x_2^{2^2}}{2^2} + \ldots + \frac{x_n2^n}{2^n} + \frac{1}{2^n}.<br />
\]

Jeśli liczby $ x_1, x_2, \ldots, x_n $ nie są wszystkie nieujemne, to na mocy powyższego

\[<br />
|x_1| \cdot |x_2| \cdot \ldots \cdot |x_n| \leq \frac{x_1^2}{2} + \frac{x_2^2}{2^2} + \ldots + \frac{x_{n-1}^{2^{n-1}}}{2^{n-1}} + \frac{x_n^{2^n}}{2^n} + \frac{1}{2^n}.<br />
\]

(po prawej stronie opuszczamy znak wartości bezwzględnej, bo wszystkie potęgi mają parzyste wykładniki), a z kolei

\[<br />
x_1x_2 \ldots x_n \leq |x_1| \cdot |x_2| \cdot \ldots \cdot |x_n|.<br />
\]

XXXI - II - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
II

Dana jest w przestrzeni kula $ K $ i punkty $ A, B $ poza kulą takie, że odcinek $ AB $ przecina wnętrze kuli. Udowodnić, że zbiór tych punktów $ P $, dla których odcinki $ AP $ i $ BP $ są styczne do kuli $ K $, zawarty jest w pewnej płaszczyźnie.

Rozwiązanie

Oznaczmy przez $ O $ środek kuli $ K $, przez $ r $ długość jej promienia. Mamy

\[<br />
\overrightarrow{OP} \cdot \overrightarrow{OA} = (\overrightarrow{OR} + \overrightarrow{RP} \cdot (\overrightarrow{OR} + \overrightarrow{RA}) = \overrightarrow{OR}^2 + \overrightarrow{RP} \cdot \overrightarrow{RA},<br />
\]

ponieważ wektor $ \overrightarrow{OR} $ jest prostopadły do $ \overrightarrow{RP} $ i do $ \overrightarrow{RA} $. Wektory $ \overrightarrow{RP} $ i $ \overrightarrow{RA} $ są równoległe, więc

\[<br />
(*) \qquad \overrightarrow{OP} \cdot \overrightarrow{OA} = r^2 + RP \cdot d_1.<br />
\]

om31_2r_img_16.jpg
Analogicznie

\[<br />
(**) \qquad \overrightarrow{OP} \cdot \overrightarrow{OB} = r^2 + SP \cdot d_2.<br />
\]

Mnożąc równość (*) przez $ d_2 $, równość (**) przez - $ d_1 $ i dodając stronami otrzymamy

\[<br />
(***) \qquad \overrightarrow{OP} \cdot (d_2 \cdot \overrightarrow{OA} - d_1 \cdot \overrightarrow{OB}) = r^2 (d_2 - d_1),<br />
\]

gdyż $ RP = SP $.

Zbiór wszystkich punktów $ P $ spełniających równanie (***) stanowi płaszczyznę prostopadłą do wektora $ d_2 \overrightarrow{OA} - d_1 \cdot \overrightarrow{OB} $, cnd.

XXXI - II - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
II

Udowodnić, że jeżeli $ a $ i $ b $ są liczbami rzeczywistymi oraz wielomian $ ax^3 - ax^2 + 9bx - b $ ma trzy pierwiastki dodatnie, to są one równe.

Rozwiązanie

Przypuśćmy, że liczby dodatnie $ s $, $ t $, $ u $ są pierwiastkami wielomianu $ ax^3 - ax^2 + 9bx - b $. Wobec tego $ ax^3 - ax^2 + 9bx - b = a (x - s) (x - t)(x - u) $, skąd po wymnożeniu z prawej strony i przyrównaniu współczynników przy kolejnych potęgach zmiennej $ x $ otrzymamy tzw. wzory Viete'a

\[<br />
s + t + u = 1<br />
\]
\[<br />
st + su + tu = \frac{9b}{a}<br />
\]
\[<br />
stu=\frac{b}{a}<br />
\]

Dzieląc drugi z tych wzorów przez trzeci otrzymamy

\[<br />
\frac{1}{s} + \frac{1}{t} + \frac{1}{u} = 9.<br />
\]

Pomnóżmy to równanie przez pierwszy z wzorów Vetie'a

\[<br />
\left(\frac{1}{s} + \frac{1}{t} + \frac{1}{u}\right) (s + t + u) = 9 \cdot 1,<br />
\]
\[<br />
1 + \frac{t}{s} + \frac{u}{s} + \frac{s}{t} +<br />
1 + \frac{u}{t} + \frac{s}{u} + \frac{t}{u} + 1 =9,<br />
\]
\[<br />
\frac{t}{s} + \frac{s}{t} + \frac{u}{s} + \frac{s}{u} + \frac{u}{t} + \frac{t}{u} = 6.<br />
\]

Zauważmy, że $ \frac{t}{s} + \frac{s}{t} \geq 2 $, przy czym równość ma miejsce tylko w przypadku, gdy $ s = t $. Istotnie, nierówność ta jest równoważna nierówności $ t^2 + s^2 \geq 2st $ (otrzymanej przez pomnożenie przez liczbę dodatnią $ st $), ta zaś równoważna jest nierówności $ t^2 + s^2 - 2st \geq 0 $, to jest nierówności $ (t - s)^2 \geq 0 $.

Analogicznie stwierdzamy, że

\[<br />
\frac{u}{s} + \frac{s}{u} \geq 2,<br />
\]
\[<br />
\frac{u}{t} + \frac{t}{u} \geq 2,<br />
\]

przy czym równości mają miejsce tylko w przypadku $ s = t = u $. Wobec tego z równości (*) wynika, że

\[<br />
\frac{t}{s} + \frac{s}{t} = 2,\<br />
\frac{u}{s} + \frac{s}{u} = 2,\<br />
\frac{u}{t} + \frac{t}{u} = 2,<br />
\]

a więc $ s = t = u $.

XXXI - II - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
II

Wypisujemy kolejno wyrazy ciągu $ (n_1, n_2, \ldots, n_k) $, gdzie $ n_1 = 1000 $, zaś $ n_j $ dla $ j > 1 $ jest liczbą całkowitą wybraną losowo z przedziału $ [0, n_{j-1} - 1] $ (wybór każdej liczby z tego przedziału jest jednakowo prawdopodobny). Kończymy wypisywanie, gdy wybrana liczba jest zerem, tzn. $ n_{k-1} $, $ n_k = 0 $, Długość $ k $ ciągu $ (n_1, n_2, \ldots, n_k) $ jest zmienną losową. Udowodnić, że wartość oczekiwana tej zmiennej losowej jest większa od 7.

Rozwiązanie

Dla danej liczby całkowitej nieujemnej $ n $ rozważmy zmienną losową $ X_n $ będącą długością $ k $ ciągu ($ n_1, n_2, \ldots, n_k $), gdzie $ n_1 = n $, $ n_j $ dla $ j > 1 $ jest liczbą całkowitą wybraną losowo z przedziału $ [0, n_{j-1} - 1] $, $ n_k = 0 $. Oznaczmy przez $ E_n $ wartość oczekiwaną tej zmiennej losowej. Oczywiście $ E_0 = 1 $, gdyż dla $ n = 0 $ istnieje tylko jeden ciąg mający długość $ 1 $, którego jedynym wyrazem jest $ 0 $. Niech $ n $ będzie liczbą naturalną. Przypuśćmy, że wyznaczyliśmy wartości oczekiwane $ E_m $ dla wszystkich $ m < n $. Rozważamy ciągi $ (n_1, n_2, \ldots, n_k) $, w których $ n_1 = n $. Możliwe są dwa następujące zdarzenia.

1) Albo $ n_2 = n - 1 $ (prawdopodobieństwo tego zdarzenia wynosi $ \frac{1}{n} $)
i wtedy wartość oczekiwana długości ciągu ($ n_2, \ldots, n_k $) wynosi $ E_{n-1} $, więc wartość oczekiwana długości ciągu ($ n_1, n_2, \ldots, n_k $) wynosi w tym przypadku $ E_{n-1} + 1 $,

2) albo $ n_2 < n - 1 $ (prawdopodobieństwo tego zdarzenia wynosi $ \frac{n-1}{n} $) i wtedy wartość oczekiwana długości ciągu $ (n_1, n_2, \ldots, n_k) $ jest dokładnie taka, jak wartość oczekiwana długości ciągu $ (m_1, m_2, \ldots, m_k) $, w którym $ m_1 = n - 1 $; ta wartość wynosi $ E_{n-1} $.

Wobec tego

\[<br />
E_n = \frac{1}{n} \left( E_{n-1} + 1 \right) + \frac{n-1}{n} E_{n-1} = E_{n-1} + \frac{1}{n}.<br />
\]

Ponieważ $ E_0 = 1 $, więc $ E_1 = 1 + \frac{1}{1} = 2, E_2 = 2 + \frac{1}{2}, \ldots, E_n = 2 + \frac{1}{2} + \frac{1}{3} + \ldots + \frac{1}{n} $.

Interesująca nas w zadaniu wartość oczekiwana wynosi

\[<br />
\begin{split}<br />
E_{1000} & = 2 +<br />
\frac{1}{2} + \frac{1}{3} + \ldots + \frac{1}{1000} =<br />
2 + \frac{1}{2} + \frac{1}{3} + \frac{1}{4} + \left(\frac{1}{5} + \ldots + \frac{1}{8}\right)+ \\<br />
&\quad+\left(\frac{1}{9} + \ldots + \frac{1}{16}\right) +\left(\frac{1}{17} + \ldots + \frac{1}{32}\right) + \left(\frac{1}{33} + \ldots + \frac{1}{64}\right) +\\<br />
&\quad + \left(\frac{1}{65} + \ldots + \frac{1}{128}\right) + \left(\frac{1}{129} + \ldots + \frac{1}{256}\right) +  \left(\frac{1}{257} +  \ldots + \frac{1}{512}\right) +\\<br />
&\quad+\left(\frac{1}{513} + \ldots + \frac{1}{1024}\right) - \left(\frac{1}{1001} + \frac{1}{1002} + \ldots + \frac{1}{1024}\right).<br />
\end{split}<br />
\]

Liczba w ostatnim nawiasie jest mniejsza od $ \frac{24}{1000} $ natomiast każda
z liczb w poprzednich nawiasach (których jest osiem) jest większa od $ \frac{1}{2} $ gdyż w $ k $-tym nawiasie jest liczba

\[<br />
\frac{1}{2^k+1} + \frac{1}{2^k+2} + \ldots + \frac{1}{2^{k+1}}<br />
\]

będąca sumą $ 2^k $ składników, z których wszystkie są mniejsze (tylko ostatni równy). Wobec tego

\[<br />
\begin{split}<br />
E_{1000} &> 2 + \frac{1}{2} + \frac{1}{3} + \frac{1}{4} + 8 \cdot \frac{1}{2} - \frac{24}{1000} = 6 + \frac{1}{2} + \frac{1}{3} + \frac{1}{4} - \frac{24}{1000} = \\<br />
&= 6 + \frac{1500 + 1000 + 750 - 72}{3000} = 6 + \frac{3178}{3000} > 7<br />
\end{split}<br />
\]

Uwaga. Przybliżona wartość liczby $ E_{1000} $ wynosi $ 8,48547 $.

XXXI - II - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
II

Udowodnić, że jeżeli punkt $ P $ przebiega okrąg wpisany w trójkąt $ ABC $, to wartość wyrażenia $ a \cdot PA^2 + b \cdot PB^2 + c \cdot PC^2 $ jest stała ($ a, b, c $ są odpowiednio długościami boków leżących naprzeciw wierzchołków $ A, B, C $).

Rozwiązanie

Środek $ O $ okręgu wpisanego w trójkąt $ ABC $ jest punktem przecięcia dwusiecznych $ \overline{AA'} $, $ \overline{BB'} $, $ \overline{CC'} $.
om31_2r_img_17.jpg
Ponieważ

\[<br />
\overrightarrow{PA} = \overrightarrow{PO} + \overrightarrow{OA},<br />
\]
\[<br />
\overrightarrow{PB} = \overrightarrow{PO} + \overrightarrow{OB},<br />
\]
\[<br />
\overrightarrow{PC} = \overrightarrow{PO} + \overrightarrow{OC},<br />
\]

więc

\[<br />
PA^2 = PO^2 + OA^2 + 2\overrightarrow{PO} \cdot \overrightarrow{OA},<br />
\]
\[<br />
PB^2 = PO^2 + OB^2 + 2\overrightarrow{PO} \cdot \overrightarrow{OB},<br />
\]
\[<br />
PC^2 = PO^2 + OC^2 + 2\overrightarrow{PO} \cdot \overrightarrow{OC},<br />
\]

a zatem

\[<br />
\begin{split}<br />
a \cdot PA^2 +& b \cdot PB^2 + c \cdot PC^2 =\\<br />
&=a \cdot PO^2 + a \cdot OA^2 + 2a \cdot \overrightarrow{PO} \cdot \overrightarrow{OA} + b \cdot PO^2 +b \cdot OB^2 +\\<br />
& \quad+   2b \cdot \overrightarrow{PO} \cdot \overrightarrow{OB} + c \cdot PO^2 + c \cdot OC^2 + 2c \cdot \overrightarrow{PO}  \cdot  \overrightarrow{OC} = \\<br />
&= (a + b + c)  \cdot  PO^2 + a  \cdot  OA^2 + b  \cdot  OB^2 + c  \cdot  OC^2 +  \\<br />
&\quad +2\overrightarrow{PO}  \cdot  (a  \cdot  \overrightarrow{OA} + b  \cdot  \overrightarrow{OB} + c  \cdot  \overrightarrow{OC}).<br />
\end{split}<br />
\]

Ponieważ $ PO $ równe jest długości promienia $ r $ okręgu wpisanego, $ a $, $ b $, $ c $, $ OA $, $ OB $, $ OC $ są długościami danymi, więc wystarczy wykazać, że ostatni składnik w tej sumie jest zerowy, dokładniej, że

\[<br />
\overrightarrow{w} = a \cdot \overrightarrow{OA} + b \cdot \overrightarrow{OB} + c \cdot \overrightarrow{OC}<br />
\]

jest wektorem zerowym $ m $.

Dwusieczna kąta w trójkącie dzieli bok przeciwległy na odcinki proporcjonalne do boków przyległych, więc

\[<br />
\frac{CA'}{A'B} = \frac{b}{c},\<br />
\frac{CA'}{BC} = \frac{b}{b+c},\<br />
\frac{A'B}{BC} = \frac{c}{b+c}.<br />
\]

Wobec tego $ \overrightarrow{A'C} = \frac{b}{b+c} \overrightarrow{BC} $,
$ \overrightarrow{A'B} = \frac{c}{b+c} \overrightarrow{CB} = \frac{-c}{b+c} \overrightarrow{BC} $.

Zastosujemy otrzymane zależności w następującym rachunku.

\[<br />
\begin{split}<br />
\overrightarrow{w} &= a \cdot \overrightarrow{OA} + b \cdot \overrightarrow{OB} + c \cdot \overrightarrow{OC} =\\<br />
&= a\cdot \overrightarrow{OA} + b\cdot (\overrightarrow{OA'} + \overrightarrow{A'B}) + c \cdot (\overrightarrow{OA'} + + \overrightarrow{A'C}) =\\<br />
& = a\cdot \overrightarrow{OA}+(b + c) \cdot \overrightarrow{OA'} + b\cdot \overrightarrow{A'B} + c\cdot \overrightarrow{A'C}= \\<br />
&=a\cdot \overrightarrow{OA} + (b + c) \cdot \overrightarrow{OA'} +  b \cdot \frac{c}{b+c} \overrightarrow{BC} - c \cdot \frac{b}{b+c} \overrightarrow{BC} = a \cdot \overrightarrow{OA} + (b + c)\overrightarrow{OA'}.<br />
\end{split}<br />
\]

Ponieważ $ \overrightarrow{OA'} || \overrightarrow{OA} $, więc $ \overrightarrow{w} || \overrightarrow{OA} $. Analogicznie możemy stwierdzić, że $ \overrightarrow{w} || \overrightarrow{OB} $ oraz $ \overrightarrow{w} || \overrightarrow{OC} $, wektory $ \overrightarrow{OA} $, $ \overrightarrow{OB} $, $ \overrightarrow{OC} $ nie są jednak równoległe, wobec tego $ \overrightarrow{w} $ jest wektorem zerowym.

Wynika stąd, że

\[<br />
a \cdot PA^2 + b \cdot PB^2 + c \cdot PC^2 = (a + b + c)r^2 + a \cdot OA^2 + b \cdot OB^2 + c \cdot OC^2,<br />
\]

a to oczywiście nie zależy od położenia punktu $ P $ na okręgu wpisanym w trójkąt.

Uwaga. Fakt, że $ \overrightarrow{w} = \overrightarrow{0} $ ma następującą interpretację fizyczną. Umieśćmy w punktach $ A $, $ B $, $ C $ masy odpowiednio $ a $, $ b $, $ c $. Ponieważ punkt $ A' $ dzieli bok $ BC $ w stosunku $ \frac{b}{c} $, punkt $ A' $ jest środkiem ciężkości układu dwóch mas $ (b, c) $, a więc środek ciężkości układu trzech mas leży na prostej $ AA' $. Z analogicznych powodów środek ten leży na prostej $ BB' $ oraz na prostej $ CC' $, znajduje się więc w punkcie $ O $.

Wyrażenie $ a \cdot PA^2 + b \cdot PB^2 + c \cdot PC^2 $ jest równe momentowi bezwładności naszego układu dla obrotu względem punktu $ P $. Teza zadania wynika teraz ze znanego twierdzenia, że ten moment bezwładności zależy tylko od odległości punktu $ P $ od środka ciężkości układu.

© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/933