Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

XXXI OM - III etap

III etap XXXI Olimpiady Matematycznej

XXXI - III - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
III

Obliczyć pole ośmiokąta wpisanego w okrąg wiedząc, że każdy z czterech kolejnych boków tego ośmiokąta ma długość 1, a każdy z czterech pozostałych ma długość 2.

Rozwiązanie

Pole ośmiokąta danego jest sumą pól ośmiu trójkątów, których wspólnym wierzchołkiem jest środek danego okręgu, podstawami zaś cięciwy, z których cztery mają długość $ 1 $, cztery pozostałe - długość $ 2 $. Takie samo pole ma ośmiokąt wpisany w okrąg, w którym kolejne boki mają na przemian długości $ 1 $ oraz $ 2 $.

Zauważmy, że symetralna każdego boku tego ośmiokąta jest osią symetrii ośmiokąta, skąd wynika, że każde dwa kolejne kąty wewnętrzne tego wielokąta są równe. Suma miar kątów wewnętrznych ośmiokąta wynosi $ (8-2) \cdot 180^\circ =<br />
= 1080^\circ $, zatem każdy z kątów ma miarę $ \frac{1}{8} \cdot 1080^\circ = 135^\circ $.
om31_3r_img_18.jpgom31_3r_img_19.jpg
Przedłużając dłuższe boki ośmiokąta otrzymamy czworokąt $ KLMN $, którego pole jest sumą pola ośmiokąta $ ABCDEFGH $ oraz czterech trójkątów, których podstawami są krótsze boki ośmiokąta. Rozważmy którykolwiek z tych trójkątów, np. $ \triangle ABK $. Kąt $ ABK $ jest kątem przyległym do kąta $ ABC $ mającego miarę $ 135^\circ $, wobec tego $ \measuredangle ABK $ ma miarę $ 45^\circ $, analogicznie $ \measuredangle KAB $ ma miarę $ 45^\circ $ i w konsekwencji $ \measuredangle AKB $ jest prosty. Wynika stąd, że $ AB = KB \sqrt{2} $, więc $ KB = KA = \frac{1}{\sqrt{2}} $. Przeprowadzając analogiczne rozumowanie dla trójkątów $ CDL $, $ EFM $, $ HGN $ stwierdzamy, że wszystkie kąty czworokąta $ KLMN $ są proste, a wszystkie boki mają długość $ 2 + 2 \cdot \frac{1}{\sqrt{2}} $. Jest to więc kwadrat o boku długości $ 2 + \sqrt{2} $, jego pole wynosi $ (2 + \sqrt{2})^2 = 4 + 4\sqrt{2} + 2 = 6 + 4\sqrt{2} $. Pole rozważanego ośmiokąta jest mniejsze
od pola tego kwadratu o sumę pól czterech trójkątów prostokątnych równoramiennych o ramieniu długości $ \frac{1}{\sqrt{2}} $. Pole takiego trójkąta wynosi $ \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{\sqrt{2}} \cdot \frac{1}{\sqrt{2}} = \frac{1}{4} $. Szukane pole ośmiokąta wynosi więc

\[<br />
6 + 4\sqrt{2}-4 \cdot \frac{1}{4} = 5 + 4 \sqrt{2}.<br />
\]

XXXI - III - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
III

Dowieść, że dla dowolnej liczby $ n $ istnieje rozwiązanie równania

\[<br />
a^2 + b^2 + c^2 = 3abc<br />
\]

w liczbach naturalnych $ a, b, c $ większych od $ n $.

Rozwiązanie

Zauważmy najpierw, że istnieją rozwiązania danego równania w liczbach naturalnych, np. $ (1, 1, 1) $, $ (2, 1, 1) $, $ (5, 2, 1) $, itd.

Pokażemy, że jeśli trójka liczb naturalnych $ (a, b, c) $ spełniających warunek $ a > b > c $ stanowi rozwiązanie danego równania, to istnieje taka liczba naturalna $ d $, że $ c + d > a $ oraz $ (c + d, a, b) $ też jest rozwiązaniem danego równania. Szukana liczba $ d $ musi spełniać równanie

\[<br />
(c + d)^2 + a^2 + b^2 = 3(c + d)ab,<br />
\]
\[<br />
c^2 + 2cd + d^2 + a^2 + b^2 = 3abc + 3abd.<br />
\]

Ponieważ $ a^2 + b^2 + c^2 = 3abc $, więc

\[<br />
2cd + d^2 = 3abd, \ \textrm{to jest}<br />
\]
\[<br />
2c + d = 3ab,<br />
\]
\[<br />
d = 3ab - 2c .<br />
\]

Przeprowadzając powyższe rachunki w odwrotnej kolejności stwierdzamy, że istotnie trójka liczb $ (3ab - c, a, b) $ stanowi rozwiązanie danego równania,, przy czym $ 3ab - c > 3a - c > a $.

Wynika stąd, że dowolne rozwiązanie $ (a, b, c) $ spełniające warunek $ a> b > c $ (rozwiązaniem takim jest np. $ (5, 2, 1) $) możemy zastąpić, przez rozwiązanie w liczbach naturalnych większych od $ c $. Iterując to postępowanie dostateczną ilość razy otrzymamy rozwiązanie w liczbach naturalnych większych od dowolnej liczby $ n $.

Uwaga. Korzystając z powyższego rozwiązania można nawet podać wzór na trójkę liczb spełniających dane równanie i większych od ustalonej liczby $ n $. Rozpatrzmy ciągi $ \{ b_n \} $ i $ \{ c_n \} $ określone w następujący sposób

\[<br />
b_1 = c_1 = 1, \  b_{k+1} = 3b_k - c_k,\ c_{k+1} = b_k.<br />
\]

Modyfikując nieznacznie rozumowanie przeprowadzone w rozwiązaniu zadania stwierdzimy, że każda z trójek liczb $ t_k= (1, b_k, c_k) $ spełnia dane równanie:

\[<br />
t_1 = (1, 2, 1) \ \textrm{jest rozwiązaniem},<br />
\]

Jeśli $ t_k = (1, b_k, c_k) $ jest rozwiązaniem, to $ t_{k+1} =(1, 3b_k - c_k, b_k) $ też jest rozwiązaniem.

Wynika stąd, że $ b_1 = 1 $, $ b_2 = 2 $, $ b_{k+2} = 3b_{k+1} - b_k $ i trójki liczb $ (1, b_{k+1}, b_k) $ spełniają równanie. Stosując jeszcze raz rozumowanie przeprowadzone w rozwiązaniu zadania stwierdzimy, że z faktu, że $ (1, b_{k+1}, b_k) $ jest rozwiązaniem wynika, że $ (b_{k+1}, b_k, 3b_k \cdot b_{k+1} - 1) $ też jest rozwiązaniem.

Z drugiej strony przez indukcję można wykazać, że

\[<br />
b_k = \frac{1}{\sqrt{2}} \left(<br />
\left( \frac{1+\sqrt{5}}{2} \right)^{2k-1} -<br />
\left( \frac{1-\sqrt{5}}{2} \right)^{2k-1}<br />
 \right)<br />
\]

oraz $ b_k \geq k $.

Reasumując otrzymujemy wzory na rozwiązanie $ (b_{n+1}, b_n, 3b_n \cdot b_{n+1} - 1) $ w liczbach nie mniejszych od $ n $.

XXXI - III - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
III

Obieramy liczbę całkowitą $ k $ z przedziału $ [1, 99] $. Następnie rzucamy 100 razy monetą (wyniki rzutów są niezależne). Niech

\[<br />
\varepsilon_j = \begin{cases}<br />
1, & \mbox{ gdy w $j$-tym rzucie wypadnie orzeł,} \\<br />
2, & \mbox{ gdy w $j$-tym rzucie wypadnie reszka.}<br />
\end{cases}<br />
\]

Oznaczmy przez $ M_k $ zdarzenie polegające na tym, że istnieje taka liczba $ i $, że $ k + \varepsilon_1 + \ldots + \varepsilon_i = 100 $. Jakie powinno być $ k $, aby prawdopodobieństwo zdarzenia $ M_k $ było największe?

Rozwiązanie

Niech $ P(M_k) $ będzie prawdopodobieństwem zdarzenia $ M_k $. Oczywiście $ P(M_{99})=\frac{1}{2} $, $ p(M_{98})=\frac{1}{2} + \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} = \frac{3}{4} $. Pokażemy, że dla $ k < 98 $ jest $ P(M_k) < \frac{3}{4} $. Zauważmy najpierw, że

\[<br />
(1) \qquad P(M_{k-2}) = \frac{1}{2} P(M_{k-1}) + \frac{1}{2} P(M_k)\ \textrm{dla}\ 2 < k < 100.<br />
\]

Istotnie, jeśli w pierwszym rzucie wypadnie orzeł (prawdopodobieństwo tego wynosi $ \frac{1}{2} $, to zdarzenie sprzyjające zdarzeniu $ M_{k-2} $ polega na tym, że $ (k - 2) + 1 + \varepsilon_2 + \ldots + \varepsilon_i = 100 $, więc $ k - 1 + \varepsilon_2 +\ldots + \varepsilon_i = 100 $.

Jeśli zaś w pierwszym rzucie wypadnie reszka, to zdarzenie sprzyjające polega na tym, że $ k + \varepsilon_2 + \ldots + \varepsilon_i = 100 $.

Stosując (1) możemy udowodnić przez indukcję, że

\[<br />
P(M_{98-n}) < \frac{3}{4} \ \textrm{dla}\ n= 1, 2, \ldots,97.<br />
\]

Dla $ n = 1 $ jest na mocy (1)

\[<br />
P(M_{97}) = \frac{1}{2} P(M_{98}) + \frac{1}{2} P(M_{99}) = \frac{1}{2} \cdot \frac{3}{4} + \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} = \frac{5}{8} < \frac{3}{4}.<br />
\]

Załóżmy, że dla pewnego $ n $ $ (1 < n < 97) $ i dla $ k = 1, 2, \ldots, n $ jest $ P(M_{98-k}) < \frac{3}{4} $.

\[<br />
P(M_{98-(n+1)}) = \frac{1}{2} P(M_{98-n}) + \frac{1}{2} P(M_{98-n+1}) < \frac{1}{2} \cdot \frac{3}{4} + \frac{1}{2} \cdot \frac{3}{4} = \frac{3}{4}.<br />
\]

Wynika stąd na mocy zasady indukcji, że $ P(M_k) < \frac{3}{4} $ dla $ 1 \leq k < 98 $.

Ponieważ ponadto $ P(M_{99}) < \frac{3}{4} $, więc prawdopodobieństwo zdarzenia $ M_k $ jest największe dla $ k = 98 $.

XXXI - III - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
III

Udowodnić, że dla każdego wielomianu $ W $ trzech zmiennych istnieją takie wielomiany $ U $ i $ V $, że tożsamościowo zachodzą równości

\[<br />
\begin{split}<br />
W(x, y,z) = U (x, y, z) + V (x, y, z),<br />
U (x, y, z) = U (y, x, z),<br />
V(x, y,z) = -V(x, z, y).<br />
\end{split}<br />
\]

Rozwiązanie

Przypuśćmy, że wielomiany $ U $ i $ V $ spełniają warunki zadania. Wobec tego

\[<br />
(*) \qquad\begin{split}<br />
W(x, y, z) &= U(x, y, z) + V(x, y, z) \\<br />
W(y, x, z) &= U(x, y, z) + V(y, x, z) \\<br />
W(x, z, y) &= U(x, z, y) - V(x, y, z) \\<br />
W(y, z, x) &= U(y, z, x) - V(y, x, z) \\<br />
W(z, x, y) &= U(x, z, y) + V(z, x, y) \\<br />
W(z, y, x) &= U(y, z, x) - V(z, x, y).<br />
\end{split}<br />
\]

Z dwóch pierwszych równań wyliczamy

\[<br />
U (x, y,z) = \frac{1}{2} W(x, y,z) + \frac{1}{2} W(y, x, z) - \frac{1}{2} V(x, y,z) - \frac{1}{2} V(y, x, z).<br />
\]

Z dwóch kolejnych równań układu (*) otrzymujemy

\[<br />
V(x,y, z) = - W (x, z,y) + U(x,z,y),<br />
\]
\[<br />
V(y, x, z) = - W(y, z, x) + U (y, z, x),<br />
\]

więc

\[<br />
\begin{split}<br />
U(x,y,z) = \frac{1}{2} W(x,y,z) + \frac{1}{2} W(y,x,z) + \frac{1}{2} W(x,z,y)- \frac{1}{2} U(x,z,y)+\\ + \frac{1}{2} W(y,z,x)-\frac{1}{2} U(y,z,x).<br />
\end{split}<br />
\]

Wreszcie z ostatnich dwóch równań układu (*) wynika

\[<br />
U(x,z,y) = W (z,x,y) - V(z,x,y)<br />
\]
\[<br />
U(y, z, x) = W(z,y, x) + V(z, x,y),<br />
\]

więc

\[<br />
\begin{split}<br />
 U(x, y,z)&=\frac{1}{2} W(x, y, z) + \frac{1}{2} W(y, x, z) + \frac{1}{2} W(x, z,y)+ \frac{1}{2} W(y, x, z) + \\<br />
& \quad- \frac{1}{2} W(z,x,y)+ \frac{1}{2} V(z, x ,y) - \frac{1}{2} W (z, y, x) - \frac{1}{2} V (z, x, y)\\<br />
U(x, y, z) &= \frac{1}{2} (W(x, y, z) + W(y, x, z) + W(x, z, y)+ W(y, z, x)+\\<br />
&\quad  -  W(z,x,y) - W(z,y,x)).<br />
\end{split}<br />
\]

Wobec tego

\[<br />
\begin{split}<br />
V(x,y,z) &= W(x,y,z) - U(x,y,z) = \\<br />
&=\frac{1}{2} (W(x,y,z)-W(y,x,z)-W(x,z,y)+\\<br />
&\quad- W(y, z, x) + W (z, x, y) + W(z,y, x))<br />
\end{split}<br />
\]

Z określenia $ V $ wynika, że wielomiany $ U $ i $ V $ zdefiniowane wyżej spełniają związek

\[<br />
W(x, y,z) = U(x, y, z) + V(x, y, z).<br />
\]

Sprawdzamy bezpośrednio, że

\[<br />
\begin{split}<br />
U(y, x, z) &= \frac{1}{2} (W(y, x, z) + W(x, y, z) + W(y, z, x) + W(x, z, y) +\\<br />
&\quad - W(z,y, x) - W (z, x,y)) = U(x,y, z),\\<br />
 V(x, z,y) &= \frac{1}{2} (W(x, z,y) - W(z, x,y) - W(x,y, z) - W(z,y,x)+ W(y, x, z) +\\<br />
&\quad + W(y, z,x)) = \frac{1}{2}(- W(x, y, z) + W(y, x, z) + W(x, z, y) +\\<br />
&\quad + W(y, z, x) - W (z, x,y) - W(z,y, x)) = -V(x,y, z).<br />
\end{split}<br />
\]

Wykazaliśmy więc, że wielomiany

\[<br />
\begin{split}<br />
U(x,y,z)=& \frac{1}{2} (W(x,y, z) + W(y, x, z) + W(x, z,y) + W(y, z,x)+\\<br />
& -W(z,x,y)- W(z,y,x)),\\<br />
V(x, y, z) =& \frac{1}{2} (W(x,y, z) - W(y, x, z) - W(x, z,y) - W(y, z, x) + \\<br />
& + W(z,x,y) + W(z,y,x))<br />
\end{split}<br />
\]

spełniają wymagania zadania, przy czym są to jedyne wielomiany spełniające te wymagania.

XXXI - III - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
III

W czworościanie pola sześciu trójkątów, których bokami są krawędzie, a wierzchołkami środki przeciwległych krawędzi czworościanu, są równe. Udowodnić, że czworościan ten jest foremny.

Rozwiązanie

Założenie zadania gwarantuje równość pól sześciu trójkątów, z których każdy ma podstawę będącą krawędzią czworościanu, a wierzchołek przeciwległy jest środkiem przeciwległej krawędzi. Na czworościanie $ ABCD $ opisujemy równoległościan $ A_1CB_1DAC_1BD_1 $, którego każda ściana zawiera pewną krawędź czworościanu i jest równoległa do przeciwległej krawędzi czworościanu. Z założenia o równości pól sześciu trójkątów, których bokami są krawędzie a wierzchołkami środki przeciwległych krawędzi czworościanu wynika, że przekroje równoległościanu płaszczyznami zawierającymi przeciwległe krawędzie mają równe pola, bo np. pole $ A_1B_1BA $ jest równe $ 2 \cdot $ pole $ \triangle ABK_1 $, pole $ CDD_1C_1 $ równe jest $ 2 \cdot $ pole $ \triangle CDK $ itp. dla pozostałych czterech przekrojów.
om31_3r_img_20.jpgom31_3r_img_21.jpg
Poprowadźmy teraz płaszczyznę prostopadłą do pewnej krawędzi rozważanego równoległościanu, np. do $ \overline{AA_1} $. Przecina ona proste $ AA_1 $, $ BB_1 $, $ CC_1 $, $ DD_1 $ odpowiednio w punktach $ A_2 $, $ B_2 $, $ C_2 $, $ D_2 $, przy czym $ A_2C_2B_2D_2 $ jest równoległobokiem. Ponieważ pole $ ABB_1A_1 $ jest równe $ AA_1 \cdot A_2B_2 $ oraz pole $ CDD_1C_1 $ jest równe $ CC_1 \cdot C_2D_2 $, przy czym pola te są równe i $ AA_1 = CC_1 $, więc $ A_2B_2 = C_2D_2 $. Wobec tego równoległobok $ A_2C_2B_2D_2 $ ma przekątne równej długości, jest więc prostokątem. Wynika stąd, że ściany $ AC_1CA_1 $ i $ CB_1BC_1 $; $ CB_1BC_1 $ i $ B_1DD_1B $; $ B_1DD_1B $ i $ A_1DD_1A $ są do siebie prostopadłe.

Prowadząc płaszczyznę prostopadłą do krawędzi $ AC_1 $ a następnie płaszczyznę prostopadłą do krawędzi $ AD_1 $ stwierdzimy w analogiczny sposóbj że każde dwie ściany równoległościanu mające wspólną krawędź są prostopadłe, a więc równoległościan jest prostopadłościanem. Jeśli $ x $, $ y $, $ z $ są długościami krawędzi tego prostopadłościanu, to ponieważ (jak stwierdziliśmy wyżej) przekroje poprowadzone przez przeciwległe krawędzie mają równe pola, więc

\[<br />
x \sqrt{y^2 + z^2} = y\sqrt{x^2 + z^2} = z\sqrt{x^2 + y^2}.<br />
\]

Wynika stąd

\[<br />
x^2y^2 + x^2z^2 = y^2x^2 + y^2z^2 = z^2x^2 + z^2y^2.<br />
\]

Pierwsza z tych równości pociąga za sobą $ x^2z^2 = y^2z^2 $, więc $ x = y $, podobnie z drugiej równości wynika $ y = z $.

Wobec tego równoległościan opisany na danym czworościanie jest czworościanem, a stąd wynika, że dany czworościan jest foremny.

XXXI - III - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
XXXI OM, 1979-1980
Etap: 
III

Dowieść, że dla każdej liczby naturalnej $ n $ zachodzi równość

\[<br />
\sum_{s=n}^{2n} 2^{2n-s} \binom{s}{n} = 2^{2n}<br />
\]

Rozwiązanie

\spos{I} Przeprowadzimy dowód indukcyjny równości otrzymanej z danej równości przez podzielenie obu stron przez $ 2^{2^n} $:

\[<br />
(1) \qquad \sum_{s=n}^{2n} 2^{-s} \binom{s}{n} =1.<br />
\]

W dowodzie wykorzystamy następującą własność współczynników dwumianowych.

Lemat. Dla każdych liczb całkowitych $ r $, $ s $ spełniających nierówności $ 0 \leq s \leq r $ jest

\[<br />
(2) \qquad<br />
\binom{r}{s+1} = \binom{r+1}{s+1} - \binom{r}{s}<br />
\]

(gdy $ s = r $ przyjmujemy $ \binom{r}{s+1} = 0 $).

Dowód lematu. Jeśli $ s = r $, to $ \binom{r}{s} =1 $, $ \binom{r+1}{s+1} = 1 $, $ \binom{r}{s+1}=0 $, więc równość (2) jest oczywiście spełniona. Załóżmy, że $ s < r $.

\[<br />
\begin{split}<br />
\binom{r+1}{s+1} -  \binom{r}{s} &= \frac{(r+1)!}{(s+1)! [(r+1) - (s+1)]!}-<br />
\frac{r!}{s! (r-s)!} = \\<br />
& = \frac{(r+1)!}{(s+1)! (r - s)!}- \frac{r!}{s! (r-s)!} =<br />
\frac{(r+1)! - r!(s+1)}{(s+1)! (r - s)!} =\\<br />
& = \frac{r! [(r+1) - (s+1)]}{(s+1)! (r - s)!} =<br />
\frac{r! (r-s)}{(s+1)! (r - s)!} = \\<br />
& = \frac{r!}{(s+1)! (r - s-1)!} = \binom{r}{s+1}.<br />
\end{split}<br />
\]

Dowód lematu został więc zakończony. Powróćmy do dowodu równości (1).
Dla $ n = 1 $

\[<br />
\sum_{s=1}^2 2^{-s} \binom{s}{1} = 2^{-1} \cdot \binom{1}{1} + 2^{-2} \cdot \binom{2}{1} = \frac{1}{2} \cdot 1 + \frac{1}{4} \cdot 2 = \frac{1}{2} + \frac{1}{2} = 1.<br />
\]

Załóżmy, że równość (1) jest spełniona dla pewnej liczby naturalnej $ n $ i rozważmy sumę

\[<br />
(3) \qquad<br />
S= \sum_{s=n+1}^{2(n+1)} 2^{-s} \binom{s}{n+1}.<br />
\]

Na mocy lematu zastosowanego do współczynnika $ \binom{s}{n+1} $ jest

\[<br />
\begin{split}<br />
S & = \sum_{s=n+1}^{2n+2} 2^{-s} \binom{s}{n+1}=<br />
 \sum_{s=n+1}^{2n+2} 2^{-s} \binom{s+1}{n+1} -<br />
 \sum_{s=n+1}^{2n+2} 2^{-s} \binom{s}{n}=\\<br />
&= 2 \cdot \sum_{s=n+1}^{2n+2} 2^{-s-1} \binom{s+1}{n+1} -<br />
 \sum_{s=n+1}^{2n+2} 2^{-s} \binom{s}{n} =<br />
2 \cdot \sum_{s=n+2}^{2n+3} 2^{-s} \binom{s}{n+1} +\\<br />
&\quad - \sum_{s=n}^{2n} 2^{-s} \binom{s}{n}+<br />
2^{-n} \binom{n}{n} - 2^{-2n-1} \binom{2n+1}{n}<br />
 - 2^{-2n-2} \binom{2n+2}{n}.<br />
\end{split}<br />
\]

Ponieważ na mocy założenia indukcyjnego $ \sum_{s=n}^{2n} 2^{-s} \binom{s}{n}=1 $, ponadto $ \binom{n}{n}=1 $, więc

\[<br />
\begin{split}<br />
S & = 2 \cdot \sum_{s=n+2}^{2n+3} 2^{-s} \binom{s}{n+1} - 1 + 2^{-n} - 2^{-2n-2} \left[ 2 \binom{2n+1}{n} + \binom{2n+2}{n} \right]=\\<br />
& = 2 \cdot \sum_{s=n+1}^{2n+2} 2^{-s} \binom{s}{n+1} -<br />
2 \cdot 2^{-n-1} \binom{n+1}{n+1} + 2 \cdot 2^{-2n-3} \binom{2n+3}{n+1} +\\<br />
&\quad- 1 + 2^{-n}  - 2^{-2n-2} \left[ \binom{2n+2}{n} + 2 \binom{2n+1}{n} \right] =<br />
2S - 2^{-n} + \\<br />
&\quad + 2^{-2n-2} \left[ \binom{2n+3}{n+1} - \binom{2n+2}{n} - 2\cdot \binom{2n+1}{n} \right] -1 + 2^{-n}.<br />
\end{split}<br />
\]

Wobec tego

\[<br />
S = 2S - 1 + 2^{-2n-2} \left[ \binom{2n+3}{n+1} - \binom{2n+2}{n} - 2\cdot \binom{2n+1}{n} \right],<br />
\]

a więc

\[<br />
S = 1 - 2^{-2n-2} \left[ \binom{2n+3}{n+1} - \binom{2n+2}{n} - 2\cdot \binom{2n+1}{n} \right].<br />
\]

Na mocy lematu $ \binom{2n+3}{n+1} - \binom{2n+2}{n} = \binom{2n+2}{n+1} $, $ \binom{2n+2}{n+1} - \binom{2n+1}{n} = \binom{2n+1}{n+1} $, ponadto
$ \binom{2n+1}{n+1} = \binom{2n+1}{n} = \frac{(2n+1)!}{n!(n+1)!} $, więc wyrażenie występujące w nawiasie kwadratowym w równości (4) jest równe $ 0 $. Ostatecznie więc $ S=1 $. Z założenia indukcyjnego wynikła prawdziwość równości (3). Na mocy zasady indukcji równość (1) jest spełniona dla każdej liczby naturalnej $ n $.

© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/934