III etap XXXI Olimpiady Matematycznej
Obliczyć pole ośmiokąta wpisanego w okrąg wiedząc, że każdy z czterech kolejnych boków tego ośmiokąta ma długość 1, a każdy z czterech pozostałych ma długość 2.
Pole ośmiokąta danego jest sumą pól ośmiu trójkątów, których wspólnym wierzchołkiem jest środek danego okręgu, podstawami zaś cięciwy, z których cztery mają długość
, cztery pozostałe - długość
. Takie samo pole ma ośmiokąt wpisany w okrąg, w którym kolejne boki mają na przemian długości
oraz
.
Zauważmy, że symetralna każdego boku tego ośmiokąta jest osią symetrii ośmiokąta, skąd wynika, że każde dwa kolejne kąty wewnętrzne tego wielokąta są równe. Suma miar kątów wewnętrznych ośmiokąta wynosi
, zatem każdy z kątów ma miarę
.


Przedłużając dłuższe boki ośmiokąta otrzymamy czworokąt
, którego pole jest sumą pola ośmiokąta
oraz czterech trójkątów, których podstawami są krótsze boki ośmiokąta. Rozważmy którykolwiek z tych trójkątów, np.
. Kąt
jest kątem przyległym do kąta
mającego miarę
, wobec tego
ma miarę
, analogicznie
ma miarę
i w konsekwencji
jest prosty. Wynika stąd, że
, więc
. Przeprowadzając analogiczne rozumowanie dla trójkątów
,
,
stwierdzamy, że wszystkie kąty czworokąta
są proste, a wszystkie boki mają długość
. Jest to więc kwadrat o boku długości
, jego pole wynosi
. Pole rozważanego ośmiokąta jest mniejsze
od pola tego kwadratu o sumę pól czterech trójkątów prostokątnych równoramiennych o ramieniu długości
. Pole takiego trójkąta wynosi
. Szukane pole ośmiokąta wynosi więc
![]() |
Dowieść, że dla dowolnej liczby
istnieje rozwiązanie równania
![]() |
w liczbach naturalnych
większych od
.
Zauważmy najpierw, że istnieją rozwiązania danego równania w liczbach naturalnych, np.
,
,
, itd.
Pokażemy, że jeśli trójka liczb naturalnych
spełniających warunek
stanowi rozwiązanie danego równania, to istnieje taka liczba naturalna
, że
oraz
też jest rozwiązaniem danego równania. Szukana liczba
musi spełniać równanie
![]() |
![]() |
Ponieważ
, więc
![]() |
![]() |
![]() |
Przeprowadzając powyższe rachunki w odwrotnej kolejności stwierdzamy, że istotnie trójka liczb
stanowi rozwiązanie danego równania,, przy czym
.
Wynika stąd, że dowolne rozwiązanie
spełniające warunek
(rozwiązaniem takim jest np.
) możemy zastąpić, przez rozwiązanie w liczbach naturalnych większych od
. Iterując to postępowanie dostateczną ilość razy otrzymamy rozwiązanie w liczbach naturalnych większych od dowolnej liczby
.
Uwaga. Korzystając z powyższego rozwiązania można nawet podać wzór na trójkę liczb spełniających dane równanie i większych od ustalonej liczby
. Rozpatrzmy ciągi
i
określone w następujący sposób
![]() |
Modyfikując nieznacznie rozumowanie przeprowadzone w rozwiązaniu zadania stwierdzimy, że każda z trójek liczb
spełnia dane równanie:
![]() |
Jeśli
jest rozwiązaniem, to
też jest rozwiązaniem.
Wynika stąd, że
,
,
i trójki liczb
spełniają równanie. Stosując jeszcze raz rozumowanie przeprowadzone w rozwiązaniu zadania stwierdzimy, że z faktu, że
jest rozwiązaniem wynika, że
też jest rozwiązaniem.
Z drugiej strony przez indukcję można wykazać, że
![]() |
oraz
.
Reasumując otrzymujemy wzory na rozwiązanie
w liczbach nie mniejszych od
.
Obieramy liczbę całkowitą
z przedziału
. Następnie rzucamy 100 razy monetą (wyniki rzutów są niezależne). Niech
![]() |
Oznaczmy przez
zdarzenie polegające na tym, że istnieje taka liczba
, że
. Jakie powinno być
, aby prawdopodobieństwo zdarzenia
było największe?
Niech
będzie prawdopodobieństwem zdarzenia
. Oczywiście
,
. Pokażemy, że dla
jest
. Zauważmy najpierw, że
![]() |
Istotnie, jeśli w pierwszym rzucie wypadnie orzeł (prawdopodobieństwo tego wynosi
, to zdarzenie sprzyjające zdarzeniu
polega na tym, że
, więc
.
Jeśli zaś w pierwszym rzucie wypadnie reszka, to zdarzenie sprzyjające polega na tym, że
.
Stosując (1) możemy udowodnić przez indukcję, że
![]() |
Dla
jest na mocy (1)
![]() |
Załóżmy, że dla pewnego
i dla
jest
.
![]() |
Wynika stąd na mocy zasady indukcji, że
dla
.
Ponieważ ponadto
, więc prawdopodobieństwo zdarzenia
jest największe dla
.
Udowodnić, że dla każdego wielomianu
trzech zmiennych istnieją takie wielomiany
i
, że tożsamościowo zachodzą równości
![]() |
Przypuśćmy, że wielomiany
i
spełniają warunki zadania. Wobec tego
![]() |
Z dwóch pierwszych równań wyliczamy
![]() |
Z dwóch kolejnych równań układu (*) otrzymujemy
![]() |
![]() |
więc
![]() |
Wreszcie z ostatnich dwóch równań układu (*) wynika
![]() |
![]() |
więc
![]() |
Wobec tego
![]() |
Z określenia
wynika, że wielomiany
i
zdefiniowane wyżej spełniają związek
![]() |
Sprawdzamy bezpośrednio, że
![]() |
Wykazaliśmy więc, że wielomiany
![]() |
spełniają wymagania zadania, przy czym są to jedyne wielomiany spełniające te wymagania.
W czworościanie pola sześciu trójkątów, których bokami są krawędzie, a wierzchołkami środki przeciwległych krawędzi czworościanu, są równe. Udowodnić, że czworościan ten jest foremny.
Założenie zadania gwarantuje równość pól sześciu trójkątów, z których każdy ma podstawę będącą krawędzią czworościanu, a wierzchołek przeciwległy jest środkiem przeciwległej krawędzi. Na czworościanie
opisujemy równoległościan
, którego każda ściana zawiera pewną krawędź czworościanu i jest równoległa do przeciwległej krawędzi czworościanu. Z założenia o równości pól sześciu trójkątów, których bokami są krawędzie a wierzchołkami środki przeciwległych krawędzi czworościanu wynika, że przekroje równoległościanu płaszczyznami zawierającymi przeciwległe krawędzie mają równe pola, bo np. pole
jest równe
pole
, pole
równe jest
pole
itp. dla pozostałych czterech przekrojów.


Poprowadźmy teraz płaszczyznę prostopadłą do pewnej krawędzi rozważanego równoległościanu, np. do
. Przecina ona proste
,
,
,
odpowiednio w punktach
,
,
,
, przy czym
jest równoległobokiem. Ponieważ pole
jest równe
oraz pole
jest równe
, przy czym pola te są równe i
, więc
. Wobec tego równoległobok
ma przekątne równej długości, jest więc prostokątem. Wynika stąd, że ściany
i
;
i
;
i
są do siebie prostopadłe.
Prowadząc płaszczyznę prostopadłą do krawędzi
a następnie płaszczyznę prostopadłą do krawędzi
stwierdzimy w analogiczny sposóbj że każde dwie ściany równoległościanu mające wspólną krawędź są prostopadłe, a więc równoległościan jest prostopadłościanem. Jeśli
,
,
są długościami krawędzi tego prostopadłościanu, to ponieważ (jak stwierdziliśmy wyżej) przekroje poprowadzone przez przeciwległe krawędzie mają równe pola, więc
![]() |
Wynika stąd
![]() |
Pierwsza z tych równości pociąga za sobą
, więc
, podobnie z drugiej równości wynika
.
Wobec tego równoległościan opisany na danym czworościanie jest czworościanem, a stąd wynika, że dany czworościan jest foremny.
Dowieść, że dla każdej liczby naturalnej
zachodzi równość
![]() |
\spos{I} Przeprowadzimy dowód indukcyjny równości otrzymanej z danej równości przez podzielenie obu stron przez
:
![]() |
W dowodzie wykorzystamy następującą własność współczynników dwumianowych.
Lemat. Dla każdych liczb całkowitych
,
spełniających nierówności
jest
![]() |
(gdy
przyjmujemy
).
Dowód lematu. Jeśli
, to
,
,
, więc równość (2) jest oczywiście spełniona. Załóżmy, że
.
![]() |
Dowód lematu został więc zakończony. Powróćmy do dowodu równości (1).
Dla 
![]() |
Załóżmy, że równość (1) jest spełniona dla pewnej liczby naturalnej
i rozważmy sumę
![]() |
Na mocy lematu zastosowanego do współczynnika
jest
![]() |
Ponieważ na mocy założenia indukcyjnego
, ponadto
, więc
![]() |
Wobec tego
![]() |
a więc
![]() |
Na mocy lematu
,
, ponadto
, więc wyrażenie występujące w nawiasie kwadratowym w równości (4) jest równe
. Ostatecznie więc
. Z założenia indukcyjnego wynikła prawdziwość równości (3). Na mocy zasady indukcji równość (1) jest spełniona dla każdej liczby naturalnej
.