Dowieść, że liczba naturalna
dzieli liczbę
- a dla każdego całkowitego
wtedy i tylko wtedy, gdy
jest iloczynem różnych liczb pierwszych.
Liczby całkowite niepodzielne przez kwadrat żadnej liczby pierwszej nazywa się liczbami bezkwadratowymi. Pokażemy najpierw, że warunek, by
była liczbą bezkwadratową jest konieczny na to, by
dzieliło
dla każdego całkowitego
. Załóżmy bowiem, że
dzieli się przez kwadrat liczby pierwszej
i przyjmijmy
. W różnicy
odjemna
dzieli się przez
, odjemnik zaś nie dzieli się przez
, więc
nie dzieli się przez
, tym bardziej więc nie dzieli się przez liczbę
, która jest wielokrotnością liczby
.
Dla dowodu dostateczności warunku załóżmy, że
jest liczbą bezkwadratową,
, gdzie
są liczbami pierwszymi
dla
. Aby wykazać, że
dzieli
, wystarczy stwierdzić, że
jest podzielne przez
. Jeżeli
dzieli
, to oczywiście
dzieli
. Zajmijmy się przypadkiem, gdy
nie dzieli
. W tym przypadku
nie dzieli żadnej z
liczb
, zatem pewne dwie z tych liczb dają przy dzieleniu przez
tę samą resztę; niech będą to
i
dla
,
. Wobec tego liczba
dzieli się przez
, a więc
dzieli się przez
. Ponieważ
, więc
dzieli
. Jest więc
, a zatem
. Wobec tego
dzieli
, dzieli więc też
. Wynika stąd, że
będące dzielnikiem
dzieli również
, co kończy dowód.
Uwaga. Dowód dostateczności warunku głoszącego, że
jest liczbą bezkwadratową można nieco skrócić korzystając z małego twierdzenia Fermata.
Dla każdej liczby całkowitej
oraz liczby pierwszej
liczba
jest podzielna przez
.
W przypadku, gdy
nie dzieli
, wynika z tego twierdzenia bezpośrednio, że
dzieli
.