II etap XXX Olimpiady Matematycznej
Dane są punkty
i
na brzegu basenu o kształcie koła. Sportowiec ma dotrzeć z punktu
do punktu
idąc wzdłuż brzegu basenu lub płynąc w basenie; może przy tym wielokrotnie zmieniać sposób poruszania się. Jak powinien poruszać się sportowiec, aby dotrzeć z punktu
do
w najkrótszym czasie, o ile wiadomo, że porusza się on w wodzie dwa razy wolniej niż na lądzie?
Niech promień basenu ma długość
, a łuk
odpowiada kątowi środkowemu
, gdzie
. Wtedy długość łuku
jest równa
, a długość odcinka
jest równa (rys. 10)

![]() |
Udowodnimy, że
. Wyniknie stąd, że poruszając się po łuku
sportowiec szybciej dotrze z punktu
do
, niż gdyby się poruszał po odcinku
. A więc powinien iść wzdłuż brzegu basenu, a nie płynąć w basenie.
Na mocy (1) nierówność
, którą mamy udowodnić, jest równoważna następującej
![]() |
Ze znanego wzoru
dla
wynika w szczególności, że
![]() |
Ponieważ
, więc korzystając ze wzoru połówkowego otrzymujemy
![]() |
na mocy (3). Wynika stąd nierówność (2).

Uwaga. Podzielmy dany kąt
na cztery równe części prostymi
,
,
i niech
,
,
(rys. 11). Wtedy
. Długość łamanej
jest równa
. Nie przekracza więc ona na mocy (4) podwojonej długości odcinka
równej
. Zatem nawet idąc wzdłuż tej łamanej sportowiec dotrze z punktu
do
nie później, niż gdyby płynął w basenie.
Udowodnić, że jeżeli
są liczbami nieujemnymi, to
![]() |
Mamy tożsamość
![]() |
Wobec tego dla rozwiązania zadania wystarczy udowodnić, że dla dowolnych liczb nieujemnych
,
,
zachodzi nierówność
![]() |
Mamy
![]() |
Zatem co najwyżej jedna z liczb
,
,
jest ujemna. Jeżeli dokładnie jedna z nich jest ujemna, to nierówność (1) zachodzi, ponieważ lewa jej strona jest
. Załóżmy więc, że wszystkie te liczby są nieujemne.
Ponieważ mamy
dla dowolnych liczb rzeczywistych
,
, więc
![]() |
![]() |
![]() |
Mnożąc te nierówności stronami otrzymujemy
![]() |
Wynika stąd nierówność (1), ponieważ w rozpatrywanym przypadku obie jej strony są liczbami nieujemnymi.
W przestrzeni dana jest prosta
oraz sześcian o wierzchołku
i krawędziach
,
,
, długości 1. Udowodnić, że długość rzutu prostokątnego krawędzi
na prostą
jest równa polu rzutu prostokątnego kwadratu o bokach
i
na płaszczyznę prostopadłą do prostej
.
Bez zmniejszenia ogólności możemy przyjąć, że prosta
przechodzi przez punkt
(rys. 12) i że rozważana płaszczyzna
prostopadła do prostej
też zawiera punkt
. Niech
będzie rzutem prostokątnym punktu
na prostą
.

Jak wiadomo, jeżeli dwie płaszczyzny przecinają się pod kątem
i w jednej z nich zawarta jest figura o polu
, to rzut prostokątny tej figury na drugą płaszczyznę ma pole
.
Niech w naszym zadaniu kąt między płaszczyznami
i
będzie równy
. Wtedy również kąt między prostymi prostopadłymi do tych płaszczyzn będzie równy
, tzn.
.
Pole kwadratu o bokach
i
jest równe
. Wobec tego pole rzutu tego kwadratu na płaszczyznę
będzie równe
. Z drugiej strony mamy
. Wynika stąd teza zadania.
Niech
będzie symetrią płaszczyzny względem prostej
. Udowodnić, że dla każdych prostych
zawartych w jednej płaszczyźnie zachodzi równość
![]() |
Jak wiadomo, każda izometria płaszczyzny będąca złożeniem nieparzystej liczby symetrii osiowych jest symetrią z poślizgiem. Jeżeli
jest symetrią z poślizgiem, to
jest przesunięciem.
Wobec tego izometrie
![]() |
są przesunięciami. Złożenie dwóch przesunięć nie zależy od ich kolejności:
. Jest to właśnie równość, którą mieliśmy udowodnić.
Udowodnić, że wśród każdych dziesięciu kolejnych liczb naturalnych istnieje taka, która jest względnie pierwsza z każdą z pozostałych dziewięciu.
Każdy wspólny dzielnik dwóch liczb naturalnych jest też dzielnikiem ich różnicy. Jeżeli więc spośród dziesięciu kolejnych liczb naturalnych pewne dwie nie są względnie pierwsze, to mają wspólny dzielnik będący liczbą pierwszą mniejszą od
, tzn. jedną z liczb
,
,
,
.
Wśród dziesięciu kolejnych liczb naturalnych jest pięć nieparzystych. Wśród tych pięciu liczb nieparzystych co najwyżej dwie są podzielne przez
, jedna podzielna przez
i co najwyżej jedna podzielna przez
. Pozostaje więc co najmniej jedna liczba nie podzielna przez żadną z liczb
,
,
,
. Jest więc ona względnie pierwsza z każdą z pozostałych dziewięciu.
Uwaga. Analogiczne zadanie było zadaniem konkursowym 14(2) na zawodach II stopnia V Olimpiady Matematycznej.
Na boku
prostokąta
, w którym
zbudowano zewnętrznie półokrąg. Dowolny punkt
półokręgu połączono odcinkami z
i
otrzymując na
odpowiednio punkty
i
. Dowieść, że
.

Niech
i
będą punktami przecięcia prostej
z prostymi
i
odpowiednio (rys. 14). Obierzmy taki punkt
, że
. Wtedy
jako kąt wpisany w okrąg oparty na średnicy. Mamy oczywiście
i wobec tego
![]() |
Na mocy twierdzenia Talesa przy pewnej jednokładności o środku w punkcie
punkty
,
,
,
przechodzą odpowiednio na punkty
,
,
,
. Zatem
![]() |
gdzie
jest stosunkiem tej jednokładności. Stąd otrzymujemy
![]() |
Wobec tego dla rozwiązania zadania wystarczy wykazać, że
![]() |
Ponieważ
,
,
, więc równość (3) jest równoważna następującej
![]() |
czyli po przekształceniach
. Ta ostatnia równość wynika z (2). Zatem równość (3) jest prawdziwa.