Niech
będzie figurą składającą się z odcinków domkniętych
,
,
, przy czym punkt O leży wewnątrz trójkąta
. Dowieść, że w żadnym kwadracie nie można umieścić nieskończenie wielu wzajemnie rozłącznych izometrycznych obrazów figury
.
Niech
będzie najmniejszą z liczb
,
,
. Obierzmy punkty
,
,
takie, że
(rys. 6)
Wtedy
i podobnie
oraz
. Jeżeli
jest figurą składającą się z odcinków domkniętych
,
i
izometryczną z figurą
oraz punkt
należy do trójkąta
, to każdy z odcinków
,
i
przecina obwód trójkąta
, ponieważ w trójkącie nie jest zawarty żaden odcinek dłuższy od najdłuższego boku trójkąta. Z warunków zadania wynika, że każdy z kątów
,
i
ma miarę mniejszą od
i w sumie dają one kąt pełny. Wobec tego co najmniej jeden z odcinków
,
i
przecina bok
lub
. Figury
i
nie są więc rozłączne.

Analogicznie dowodzimy, że jeżeli punkt
należy do trójkąta
lub
, to figury
i
nie są rozłączne. Jeżeli więc figury
i
są rozłączne, to punkt
nie należy do trójkąta
. Niech
będzie długością promienia pewnego koła o środku w punkcie
zawartego w trójkącie
. Z powyższego wynika, że jeżeli figury
i
są rozłączne, to punkty
i
są odległe więcej niż o
.
Rozpatrzmy teraz kwadrat
o boku długości
. Obierzmy liczbę naturalną
większą od
i podzielmy kwadrat
prostymi równoległymi do boków na
małych kwadratów. Długość boku takiego małego kwadratu jest więc równa
, a długość jego przekątnej
. Ponieważ
, więc
. Odległość dowolnych dwóch punktów należących do kwadratu nie przekracza długości jego przekątnej. Wobec tego odległość dowolnych dwóch punktów należących do małego kwadratu jest mniejsza od
. Z początkowej części rozwiązania wynika więc, że jeżeli
i
są izometriami figury
w kwadrat
oraz figury
i
są rozłączne, to punkty
i
są odległe więcej niż o
. Punkty te nie należą więc do jednego małego kwadratu. Zatem w kwadracie
można umieścić co najwyżej
wzajemnie rozłącznych obrazów izometrycznych figury
.