XLVIII MOM - Zadanie 3

W zawodach matematycznych niektórzy uczestnicy przyjaźnią się. Przyjaźń jest zawsze wzajemna. Grupę uczestników nazwiemy kliką, jeśli każdych dwóch zawodników tej grupy przyjaźni się. (W szczególności, każda grupa złożona z mniej niż dwóch zawodników jest kliką.) Liczbę osób, jaką liczy klika nazwiemy jej rozmiarem.

Wiadomo, że w zawodach tych rozmiar największej kliki jest liczbą parzystą. Dowieść, że uczestników zawodów można rozdzielić do dwóch pokoi tak, aby rozmiar największej kliki w jednym pokoju był równy rozmiarowi największej kliki w drugim pokoju.

Rozwiązanie

Przedstawimy algorytm rozdzielenia uczestników zawodów do dwóch pokoi, które będziemy nazywać Pokój A oraz Pokój B. Rozpoczniemy od pewnego początkowego rozdzielenia, a następnie będziemy wielokrotnie przenosić jedną osobę do drugiego pokoju, tak by w efekcie uzyskać rozdzielenie spełniające warunki zadania.

Na każdym etapie postępowania niech $ A $ i $ B $ oznaczają zbiory uczestników znajdujących się w odpowiednich pokojach, zaś $ k(A) $ oraz $ k(B) $ - rozmiary największych klik w tych pokojach.

Postępowanie składa się z czterech kroków.

Krok 1. Niech $ M $ będzie jedną z klik największego rozmiaru. Z założenia rozmiar $ |M|=2m $ jest liczbą parzystą. Umieśćmy wszystkich zawodników z tej kliki w pokoju $ A $, a pozostałych uczestników w pokoju $ B $.

Ponieważ $ M $ jest kliką największego rozmiaru, w takim początkowym rozmieszczeniu prawdziwa jest zależność $ k(A)=|M|\ge k(B) $.

Krok 2. Dopóki zachodzi nierówność $ k(A)>k(B) $, przenosimy dowolnie wybraną osobę z pokoju $ A $ do pokoju $ B $.

mom48_r_img_2.jpg

Zauważmy przede wszystkim, że nierówność $ k(A)>k(B) $ oznacza, że pokój $ A $ jest niepusty. Ponadto wszyscy aktualni mieszkańcy pokoju $ A $ tworzą klikę, więc po przeniesieniu jednej osoby z tego pokoju rozmiar największej kliki w pokoju $ A $ zmniejszy się o 1. Natomiast rozmiar największej kliki w pokoju $ B $ nie zmienia się albo zwiększy się o 1.

Po wielokrotnym przeprowadzeniu przeniesienia jednej osoby z pokoju $ A $ do pokoju $ B $ otrzymamy sytuację, w której

\[<br />
k(A)=k(B)\quad\hbox{albo}\quad k(A)=k(B)-1.<br />
\]

Dodatkowo w pokoju $ A $ pozostało co najmniej $ m $ osób, gdyż w przeciwnym razie w pokoju $ B $ znalazłoby się przynajmniej $ m+1 $ osób należących do kliki $ M $, a w pokoju $ A $ pozostałoby najwyżej $ m-1 $ osób; mielibyśmy więc $ k(A)\le m-1 $, $ k(B)\ge m+1 $, wbrew uzyskanej wcześniej alternatywie.

Jeżeli $ k(A)=k(B) $, to otrzymane rozmieszczenie uczestników spełnia warunki zadania.

Możemy więc przyjąć w dalszej części rozumowania, że $ k(A)=n $ oraz $ k(B)=n+1 $. Jak udowodniliśmy powyżej, mamy wówczas

\[<br />
n=|A|=|A\cap M|\ge m\quad\hbox{oraz}\quad|B\cap M|\le m.<br />
\]

Krok 3.Jeżeli istnieje uczestnik $ x\in B\cap M $ oraz $ (n+1) $-elementowa klika $ C $, do której uczestnik $ x $ nie należy, to przenosimy uczestnika $ x $ do pokoju $ A $.

mom48_r_img_3.jpg

Uczestnik $ x $ należy do kliki $ M $ i wobec tego po przeniesieniu go do pokoju $ A $ w pokoju tym znajdzie się $ n+1 $ uczestników, z których wszyscy należą do tej kliki. W efekcie $ k(A)=n+1 $. Ponadto rozmiar największej kliki w pokoju $ B $ wynosił $ n+1 $ przed przeniesieniem uczestnika $ x $, zaś $ (n+1) $-osobowa klika $ C $ pozostała w całości w pokoju $ B $. Tak więc $ k(B)=n+1 $, czyli $ k(A)=k(B) $.

Zatem jeśli udało się wykonać krok 3, uzyskaliśmy żądane rozmieszczenie uczestników w pokojach. W przeciwnym razie przechodzimy do kroku 4.

Krok 4. Dopóki spełniona jest równość $ k(B)=n+1 $, wybieramy dowolną $ (n+1) $-osobową klikę $ C $ znajdującą się w pokoju $ B $ i przemieszczamy jednego uczestnika $ x\in C\setminus M $ do pokoju $ A $.

mom48_r_img_4.jpg

Zauważmy przede wszystkim, że procedura ta jest wykonalna:

\[<br />
|C|=n+1\ge m+1>m\ge|B\cap M|,<br />
\]

co dowodzi, że zbiór $ C\setminus M $ jest niepusty.

Przemieszczając jedną osobę z pokoju $ B $ do pokoju $ A $ zmniejszamy rozmiar $ k(B) $ najwyżej o 1. Wobec tego po zakończeniu kroku 4 uzyskamy rozmieszczenie, w którym $ k(B)=n $.

Ponadto po zakończeniu kroku 4 w pokoju $ A $ będzie znajdowała się $ n $-osobowa klika $ A\cap M $. Udowodnimy, że w tym pokoju nie ma większej kliki.

Niech więc $ D $ będzie dowolną kliką w pokoju $ A $.

mom48_r_img_5.jpg

Uczestników umieszczonych w pokoju $ A $ można podzielić na dwie grupy:

  • uczestnicy należący do kliki $ M $;
  • uczestnicy, którzy w kroku 4 zostali
    przeniesieni z pokoju $ B $.

Mieszkańcy pokoju $ A $ należący do pierwszej grupy oczywiście przyjaźnią się ze wszystkimi osobami tworzącymi klikę $ M $. Weźmy teraz pod uwagę mieszkańca sklasyfikowanego w drugiej grupie. Ponieważ nie udało się wykonać kroku 3, więc przed rozpoczęciem kroku 4 każda $ (n+1) $-osobowa klika w pokoju $ B $ zawierała $ B\cap M $ jako podzbiór. Wobec tego każda osoba przeniesiona z tej kliki do pokoju $ A $ przyjaźniła się ze wszystkimi osobami należącymi do kliki $ B\cap M $.

Udowodniliśmy w ten sposób, że wszyscy mieszkańcy pokoju $ A $ przyjaźnią się ze wszystkimi uczestnikami kliki $ B\cap M $. Zauważmy następnie, że zbiór $ D\cup(B\cap M) $ jest sumą dwóch klik: $ D $ oraz $ B\cap M $; ponadto każdy uczestnik należący do pierwszej kliki przyjaźni się z dowolnym uczestnikiem należącym do drugiej kliki. Wobec tego $ D\cup(B\cap M) $ jest kliką. Jej rozmiar nie przekracza największego rozmiaru kliki wśród wszystkich uczestników zawodów, czyli liczby $ |M| $. Stąd mamy

\[<br />
|M|\ge |D\cup(B\cap M)|=|D|+|B\cap M|=|D|+|M|-|A\cap M|.<br />
\]

To pociąga nierówność $ |D|\le|A\cap M|=n $. Tym samym wykazaliśmy, że dowolna klika w pokoju $ A $ liczy najwyżej $ n $ uczestników.

Ostatecznie $ k(A)=k(B)=n $, a to oznacza, że rozmieszczenie uczestników w pokojach po zakończeniu kroku 4 spełnia warunki zadania.

Komentarze

Dodaj nową odpowiedź